q şərtilə. Görməyinə görürəm, amma unutmaq lazım deyil ki, hər gecənin bir sabahı var, oyanıb gözlərini açacağın dəqiqələri var.
Səhər alaqaranlıqda yerinin içində qımıldanmadan, yumruqlarını sinəsinə sıxıb, gözlərini bir nöqtəyə zilləyib, başlayacaqsan bircə-bircə yadına salmağa. Yadına salacaqsan ki, uzun pilləkənin aşağısında dayanıb yuxarı baxırdın. Orada, yuxarıda işıq yanırdı. Hər adamın öz təkrarolunmaz nadir yuxu işığı var. Mənim işığım dumanlı gündə güclə, öləziyə-öləziyə yanan fənər işığına bənzəyir... Heç bir vaxt onun üzünü görməsən də, bircə kərə səsini eşitməsən də, əminsən ki, o, mütləq gələcək, çünki başqa cür ola bilməz - işıq əbəs yerə yanmır, havayı yanmır, o gəlməlidir ki, nigarançılığa, gözüyoldalığa son qoyulsun, sənə bir udumluq təzə nəfəs versin... Gəlib pilləkənin başında dayanacaq, aşağı baxacaq, səni görüb, üzündə təəccüb, gözlərində maraq aşağı enməyə başlayacaq. Sən də yavaş-yavaş yuxarı qalxacaqsan, pilləkənin ortasında görüşəcəksiniz. Onun uzun, səhər şehinin ətri qoxuyan bəyaz saçlarını sığallayacaqsan, sifətini ilıq sinəsinə sürtəcəksən, sonra gözlərindən öpəcəksən. Daha sonra, qəflətən ürəyinə nəsə damacaq, dodaqlarını aralayıb bircə kəlmə deyə biləcəksən: getmə... Vəssalam. Sonra tək qalacaqsan, həmin o zəif işığın sarımtıl, bozumtul, qırmızımtıl dumanı arasında tək-tənha. Əgər yüz səksən iki cür tənhalıq varsa, bu tənhahq yüz səksən üçüncüdür.
Qalxıb mətbəxə gedəcəksən, krantı açıb bir stəkan soyuq suyu birnəfəsə başına çəkəcəksən. Bu da ikinci, vəssalam. Qayıdıb yerinə uzanandan sonra, Allaha inanmasan da, O Gözəgörünməzə yalvaracaqsan ki, kaş o yuxunun mabədini görəydim, bu mümkün deyilsə, heç olmazsa, dəqiq, mütləq təkrarını görəydim. Amma gözünə yuxu gedəndən sonra daha heç bir şey görməyəcəksən, bəlkə ilandan, kərtənkələdən gördün - bu isə, hesabdan deyil. Bu da üçüncü, vəssalam, yanında da şüttamamı.

Mən bir şeyə tamamilə əminəm ki, beş ilmi, on ilmi, lap əlli ilmi sonra - baxır taleyin hövsələsinə - ömrün uzunu