sözün qısası, həyət upravdomumuzun özü dediyi kimi, dönüb olur "lyuks". Üst dodağının tən ortasında qara milçək tək yapışıb qalmış balaca dördkünc bığını şəhadət barmağı ilə sığallaya-sığallaya həyətdə elədən-elə, belədən-belə gedib, fəhlələrə, süpürgəçilərə pəhləvan kimi hayqıra-hayqıra göstərişlər verir: "Əlli tərpənin, yoxsa Allah haqqı, demaqoqların dilindən qurtara bilmərik. O taxtaları da vızıldat! Ay malades! Qurgen, stolun ayağına qırmızı vur, qoy olsun abstraktnı. Rəngə heyfin gəlməsin, hökumətindi. Qızxanım bacı, sənə də malades!"

Qızxanım bizim həyətin süpürgəçisidir. Mən bu binaya köçəndən, gör neçə ildir, onu hər gün səhər saat altıda bizim həyəti süpürüb-silən görürəm. Bizdə adətdir: gecə on ikidən sonra beşmərtəbəli binanın həyət balkonlarında qapılar növbə ilə açılır - həyətə külqabı boşaldan kim, gəmirilmiş sümüklər tullayan kim... Səhərə kimi həyətimiz olur nəhəng zibilxana. Qızxanım uzun saplı süpürgəsini işə salmamışdan qabaq başını qaldırıb, gözəgörünməzə fəryad eləyirmiş kimi, başlayır monoloquna: "Bu zamanada kişi qalmayıb, vallah! Gecələr işləri səhərəcən qucaquc, muçamuç! Kül olsun başınıza, kişi qoymusunuz adınızı. Ay balam, harda görünüb ki, zibili həyətə atasan? Görüm ana-bacınız mən düşən günə düşsün!" Birdən, sözünün şirin yerində Qız-xanım qəfdcə susur, əyilib zibil yığımının içində nəyəsə diqqətlə baxır. Bu "nə isə" görünür elə şeydir ki, onun adını heç Qızxanım dilinə gətirə bilmir. Dayamb əlini-əlinə vurur, üzünü cırır: "Vaxsey, vaxsey!.. Həya-abır, həya-abır! Kül qoyum gorbagor valideynlərinizin başına ki, sizə belə tərbiyə veriblər. Bu forum dünyaya gələn uşaqdan nə olacey, axı?"

Həyətdə heç kəs yoxdur. Altı tamamdan başlayıb yeddinin yarı-sınacan davam eləyən bu qada-qarğışı, hədə-qorxunu yəqin ki, ancaq mən eşidirəm. Marqo yanımda qalanda, bu binada hamıdan tez yuxudan oyanan mənəm. Hava yaxşı olanda balkona çıxıb oradan, beşinci mərtəbənin kəlləçarxından Qızxanıma salam da verirəm. Qızxanım səsimi eşidən kimi başını