r cüt gözün lap dibində közərib öləziyən qorxunun, təlaşın səbəbi nədir?
- Lap yaxşı. Antibiotikləri ixtisara salmaq olar. Madam ki, qızdırma yoxdu, deməli, olar. - Analiz kağızlarını stolun üstünə qoydu və neyçünsə yan-yörəsinə baxıb dedi: - Bir köynəyini qaldır görüm.

Xəstə ehmalca köynəyini qaldırdı, batıq qarnını, qabırğaları qabarmış köks qəfəsini utana-utana Berqmana göstərdi. Köynəyinin yaxasını açıb, maykasını yuxarı qaldıranda, bu adicə hərəkətdən cüzi gücə düşdüyündən alnına tər gəldi, qollarının boşalmış əzələləri əsdi. Berqman əlini xəstənin qarnına çəkdi, xırdaca tükləri sığalladı: ovcunda xoşagəlməz bir təmas duydu, elə bil əlini küçə itinə toxundurmuşdu. Sonra pencəyinin sol cibindən xəncər tiyəsi kimi parıldayan balaca çəkic çıxarıb, dəstəyi ilə xəstənin sinəsində xaça bənzər bir şey çəkdi: refleks demək olar ki, heç yoxdu.
- Belində ağrı olmur ki? - soruşanda xəstə onun nəyi nəzərdə tutduğunu başa düşüb tələsik cavab verdi:
- Yox, yox, olmur!
Berqman çəkici cibinə qoydu.
- Medisinadan başı çıxan adamı müalicə eləməkdən pis şey yoxdu,
- dedi. - Adam söz soruşmağa peşman olur. - Güldü, əlini ərkyanalıqla xəstənin çiyninə qoydu.
Xəstə də güldü, səsini Berqmanın danışıq tərzindəki səmimiliyə və ilıqlığa uyuşdurub dedi:
O qədər tibbi jurnal, broşura buraxırsınız ki, özümüz hər şeyi oxuyub öyrənirik.
- Mənnən asılı olsaydı, mən elə kitabların, jurnalların nəşrini ömürlük qadağan eləyərdim.
- Elə niyə?
- Çünki siz onnarı oxuyub olursuz savadlı, bizim isə əlavə ədəbiyyat oxumağa vaxtımız çatmır. - Xəstənin onu maraqla dinlədiyini görüb, təcrübəli və həssas həkim kimi başa düşdü ki, xəstə, bayaq onun gəlişi ilə əlaqədar keçirdiyi gərginlikdən, əsəbi ovqatdan ayrılıb, buna görə də söhbəti elə bu cür - yarızarafat, yarıciddi şəkildə apar-maq lazımdır. - Sizə gəlməmişdən qabaq Səlimə xanımgildəydim. Kstati, çoxlu salamı var sənə, Zəminəyə.
- Çox sağ olsun. - Xəstənin əməllicə eyni açılmışdı, gözlərindən asudəlik yağırdı.
- Hə, deməli, arvad