gözlerimin qabağında. Başladım gözlerimi zillediyim çepeki vurulmuş entiq parketleri birce-birce soldan-sağa ve sağdan-sola saymağa, sağdan-sola sayanda bilmirem, neyçinse, ters kimi, ikisi artıq çıxdı ve bu da menim heç xoşuma gelmedi. Kişi görmesin deye aheste başımı silkeledim. Adamın ki, qulaqlarına su dolar ve bu sebebden adam özünü narahat hiss eder, men de indi qulaqlarımda qalmış bir iniltili sesden özüme yer tapa bilmirdim. Bu yuxu göresen, menim yadıma hardan düşdü, ay Allah? Doğrudan da, heç henanın yeridir?.. Bu minval ile azı bir yarım saat keçdi ve bu yarım saat erzinde bu qapıları bağlı uzun dehlizde heç bir milçek de uçmadı ve ne men, ne de qara kostyumlu kişi çınqırımızı çıxartmadıq.

Nehayet ki, kişinin stolu üstündeki telefonlardan biri yavaşca zeng çaldı. Kişi elüstü desteyi götürdü, bir qeder qulaq asıb, dedi "budet sdelano, tovariş Salaxov!" Sonra desteyi qoydu yerine, qalxıb mene yavuq geldi ve dedi ki, dur gedek, seni ötürüm otuz üçüncü otağa, seni orda gözleyirler. Üreyimde "bismillah" deyib qalxdım ayağa ve düşdüm kişinin dahnca. Otuz üçüncü otağın qabağında kişi dayandı, başını terpede-terpede gülümsündü ve qapını açıb dedi "proydite".

Men bu otağa, yeni ki, otuz üçüncü otağa girende, dedim her halda özümü şax tutsam, özümü gümrah göstersem daha yaxşı olar. Amma ne qeder özümü şax tutmaq istedim, gümrah göstermeye cehd eledim, faydası olmadı. İçeri girib Rüstem Zala oxşayan yekeper, bığlı kişini görende, bele zeng etdim içimdeki olan-qalan havanı da buraxdılar eşiye ve bu sebebden büzüşüb oldum süst. Kişi hem yekeydi, belelerine bizim tereflerde zırpı deyirler, hem de menden xeyli cavan idi... Ne ise, kişi meni görcek ele bil ezizini gördü, şad-xürremlikle güldü ve stolun arxasından qalxdı ve men ele bildim nedi başı tavana deyecek. Sonra quş kimi qollarını yana açdı, dedim meni qucaqlamaq iste-yir ve çığırdı, amma sesi nazik çıxdı, lap zenen xeylağımn sesine oxşadı:
- Ay Sedi efendi, ne gözel, ne gözel!..
Vallah, bu sözleri ele

<< 1 ... 116 117 [118] 119 120 ... 202 >>