hele bir beni-adam gözü sataşmayıb... Bezen, o mene baxanda, ya yanımda uzanıb başını sinem üste qoyub qayğısız-qayğısız yatanda, men üreyimin cızdağını çıxardan nehayetsiz qüssenin sebebini anlamadan, fikirleşirdim ki, ne yaxşı bu dünyanın Marqosu var, ne yaxşı dünyada bele dolu qadın dodaqları var, ümdesi de, ne yaxşı indi men tek deyilem, çünki bu varlıq ola-ola men indi tek qalsaydım, yeqin başıma hava gelerdi. Başına hava gelenlerin ekseriyyeti, belke de hamısı "A" menteqesinden çıxıb "B" menteqe-sine yönelen, amma ne sebebdense, Marqoya rast gelmeyen adamlardı.
...Xestenin qulaqları ses eşitdi, uzaqdan, bir uğultu küleyin içerisinden. Zülfüqar kişinin sesi idi:
- A bala, bir yanın boş qoy...
Sonra Zülfüqar kişi gülümsündü, pırpız qaşları kirpiklerine qarışdı ve demisini tüstülede-tüstülede düz xestenin gözlerinin içine baxdı. Amma xeste Zülfüqar kişi ile öz arasındakı, qaranlığın zilinden yoğrulmuş seddi ve Zülfüqar kişinin başı üzerinden sallanmış buzlaqları görmedi. Berk-berk gözlerini yumdu, özünü qaranlığa saldı ki, belke daha heç bir şey görmeye ve heç bir şey eşitmeye. Bir üreye bir an içerisinde ne qeder xatire yığışa biler, axı!..

Bizim iri, işıqlı heyetimizde texminen mart ayının sonlarından başlayaraq heyat tamam deyişir. Payızda, qışda yağış, qar yağıb kif ve rütubet qoxuyan gölmeçeler emele getirende heyetimizi görmesen yaxşıdır. Ele xefe, üreksıxan, yüz il sandıqda qalmış qarı paltarı kimi yazıq görkemi olur ki, yolun ordan düşende yan-yörene baxmaqdan qorxursan. Eger qulyabanı varsa, yeqin qış aylarında gelib bizim heyetde yaşayır... Amma ele ki, yaz başladı, yazıq-yazıq künc-bucağa sıxılmış ağaclar tumurcuqlandı, bizim upravdomun fealiyyeti qazanda qaynayan su kimi aşıb-daşır. Orda-burda yığdıb qalmış paslı boru parçaları, köhne vedreler, meftil, taxta tullantısı yük maşınlarına doldurulub heyetden çıxarılır, asfalt sulanır, stollar, skamyalar renglenir, uzun sözün qısası, heyet upravdomumuzun özü dediyi kimi, dönüb olur "lyuks". Üst

<< 1 ... 81 82 [83] 84 85 ... 202 >>