Qızımın heyatı
tehlükededi,Hekim Lena yaşamaq şansının çox olmadığını
deyirdi.
- Nergiz ölmeyecek,Allah qoysa tezlikle ayağa
qalxacaq,özü de lap tez.
- İnşallah,seni bura gelmeye qoymadığımçün bağışla,
"axmaq" buradadı deye.
- Yaxşı,yaxşı,bilirem. Sen narahat olma,amma veziyyeti
mene çatdır.
- Oldu,helelik.
- Qud bay.Ay lav yu.
Telefonu söndürdüler.
Toğrul:- Bu Nigar xanım erine axmaq deyir,amma özü
nece axmaq olsuğumu özü de bilmir. Eger bilse ki,bu gün
gece yanımda kim yatacaq,onda bu gün hem meni,hem
qızını,hem de özünü öldürer,xaxaxa...
Çiçek bacına göre heç narahat deyildi,çünki bacısından
zehlesi gedirdi. Ateşe gizli-gizli baxır,onu ele keçirmek
üçün planlar qururdu. Ateş Cebrayıla teselli verib(halbuki
özünün teselliye ehtiyacı vardı) xestexanadan çıxıb hava
almaq üçün xestexanın heyetindeki skamerkalardan
birinde oturdu. Çiçek onun yanına gelib eyleşdi. Ayağını
diger ayağının üstüne qoyub Ateşe baxırdı. Ebülfezin ise
Çiçek vecine de deyildi.O ancaq Nergizi düşünürdü. Açığı
Çiçeyin yanında olduğunu ancaq Çiçeyin elini onun saçına
toxundurduğu anda başa düşdü.
Ebülfez:- Hey,senin ne işin var burda? Ne zaman
gelmisen?
Çiçek:- Sene vurulmuşam.
- Ya bacın ne haldadı,senin fikirleşdiyine bax.
- Ona nifret edirem. O meni senin elinden aldı. O mene bacı olmayıb,ancaq başbelası olub,mene o yox,yalnız sen
lazımsan.
- Kes sesini! Get,menim yanıma bir de gelme,qabağıma
çıxma,redd ol!
- Buna peşman olacaqsan,sen...
- Bir kelme de danışsan sene de bacının yanındakı
emeliyyatxanada yer ayırmalı olacaqlarcne özüne,ne de
hekimlere bele zülmü reva görme,redd ol get!
Çiçek hirsle durub çıxıb getmişdi. On beş deqiqe sonra nehayet ki,Lena emeliyyatı bitirib otaqdan çıxıb hamını
Nergizin veziyyeti barede melumatlandırdı:
- Nergiz xanımın vexiyyeti orta-ağır ve stabildi. Ne
olacağını zaman gösterecek,Tanrıya dua edib,gözlemekden başqa çaremiz netu. Tanrı pomaqayt.
Gözlemekden başqa çare yox idi...
Gece. Ziya Qasımov ve ailesi Revan da