. Sen deyen olsun...
Nigar qızının hele de gelib çıxmamasından berk narahat
olmuşdu. Toğrula ne qeder zeng vursa da,Toğrulun
telefonu daim söndürülmüşdü. Bu da Nigarın telaşını
ikiqat artırırdı. Axı o Toğrulu çox sevirdi.Mehdi Nigarın
bele narahat olduğunu görüb ona göre narahat oldu.
Mehdi:- Sene ne olub ezizim,özünü pis hiss edirsen?
Nigar:- Deyesen heç qızının bu saata qeder gelib
çıxmamasına göre narahatlıq keçirmirsen. Seni heç cüre
başa düşe bilmirem.
- Men de ona defelerle zeng vurmuşam,amma neyleyim
axı,telefona cavab vermir.
- Ata kşmi ata ola bilseydin,onda bütün bunlar olmazdı.
Oğlun evden qaçmazdı,qızın seni görmek isteyerdi,o biri
qızın gece bu saata qeder gelmeyib bizi narahat
qoymazdı.
- Yeni bütün bunlarda senin heç bir günahın yoxdu?
- Her şey senin günahlarının ucbatındandır,başqalarına
gösterdiyin qayğının minde birini ailene de göstere
bilseydin,bu cür olmazdı.
-Besdi Nigar,men neylemişemse hemişe aileme göre
elemişem,senin mene qarşı bele kinli sözlerini qebul
etmeye mecbur deyilem!
- Menim üstüme qışqırma!
- Kes sesini!
Mehdi elini qaldırıb Nigarı vurmaq isteyirdi ki,Lena ona
mane oldu.
Lena:- Bağışlayın,qızınız sizi görmek isteyir. Cebrayıl bey
onun yanından ayrılıb.
Mehdi:- Çox sağ olun.
Mehdiyle Nigar otağın qarşısına çatanda Cebrayılla üz-
üze geldiler.
Mehdi:- Sen ne üzle bura gelmisen?
Cebrayıl:- Üz öz üzümdü Mehdi bey,başqasınamı
oxşayıram?
- Boğaram seni,bir de burada seni görmeyim.
- Sizden qorxsaydım,bura gelmexdim Mehdi bey,ne
isteyirsiz ede bilersiz.
Nigar:- Xoş gelmisen oğlum,sen fikir verme buna. Helelik
mene icaze ver,bir az men qızımla tek qalmaq,isteyirem.
- Olar Nigar xala.
Cebrayıl xestexanadan çıxıb Ateşe zeng vurdu.Bu defe
Ateş telefona cavab verdi.
Ateş:- Eşidirem seni Cebi.
Cebrayıl:- Haradssan sen Ebülfez? Düz 2 gündü sene
zeng vururam. Nergiz seni görmek isteyir.
- Bilirem,amma menim işim var,hele ki gele bilmerem.
- Bu elediyin Nergize haqsızlıq deyil? O seni sevir.
-