bey,başınız sağ olsun.
Revan ayaq üstünde dayana bilmeyib eyleşdi. Başını
masanım üstüne qoyub ağlamağa başladı. Sebine
qardaşını qucaqlayıb başını başının üste qoyub göz
yaşları içinde boğulurdu.Ebülfezse üzünü pencereye
çevirib baxmamağaçalışırdo. Bir qeder sonra Revan başını
qaldırıb Ebülfezin yanına geldi.
Revan:- Nece olub Ebülfez? Danış.
Ateş:- İntihar. Özünü asıb deyirler.
- Yox,menim anam bunu elemezdi.Elemez. Başqa cür
olub. O intihar etmez.
- Biz de bele düşünürük. Revan bey ananızı atanız öldüre
biler?
- Yox,atam bunu etmez.
Sebine göz yaşları içinde:- Eder. Qardaş,o İblis herşeyi
eder.
Ateş:- Atanız xestexanadan gizli şekilde ayrılıb başqa
villasına gedib. 3 gün sonra ananız özünü asıb.
- Yeni deyirsiz ki,o...
- Öldürülüb deyirem,yebii ki,bu bir ehtimaldır. Heqiqetleri
öyreneceyimiz tek adam var. Toğrul bey.
- Toğrul bey? Atamın ortağı?
- Beli,o. Bu güm xestexanadan sizi qaçıracam. Sizin üçün
gönderdiyim yemekleri yeyin.
Sebine:- O yemeklerde ne var ki?
-Yeyenden sonra bileceksen Sebine.
Revan:- Bizi qaçırsan alem bir-birine deyer,qiyamet
qopar.
- Onsuzda qiyamet çoxdan qopub,bundan sonra qopsa ne
olacaq ki? ...
Aydan:- Görürsen ana? Yene oğlundan bir xeber yoxdu.
Haradadı heç xeber de vermir.
İrane:- Mene zeng vurmuşdu,ded ki,axşam xestexanaya
gelecek. Biz de gederik ora.
Qapının zengi basıldı.
Aydan:- Gedim görüm kimdi.
Gelenler Xumar,Röya ve Faime neneydiler.
Xumar:- Salam necesen?
Aydan:- Elayam Xumar. Necesen Röya?
Röya:- Elayam. Bu nenemdi. Adı Fatime.
- Xoş gelmisen nene.
Fatime:- Xoş günde olasan başuva dönüm.
- Çox sağ ol keçin,ayaqda qalmayın.
Röya:- Bizi Ateş gönderdi,dedi ki,bir az sizinle söhbet
edek,darıxmayasız.
Aydan:- Ooo ana,gör oğlun bizi nece çox düşünür?
Xumar:- Ebülfezin başında çox işi var,onu başa
düşmelisen Aydan. Az qala öşümden dönmüşdün,unutd
un?
- Yox,niye unuduram ki?
İrane:- Ona fikir vermeyin,keçin eyleşin buyurun...
Axşam Sebineyle Revan zeherlendiklerine