e göre,daha
doğrusu guya zeherlendiklerine göre xestexanaya
aparılmaq üçün tecili tibbi maşına mindiler. Maşının
sürücüleri ise Ateş ve Zeynal,hekim ise Lena idi...
Ateş söz verdiyi kimi Nergizi görmeye geldi. Nergiz Ateşi
görende sevincinden ağlamağa başladı.
Nergiz:- Nehayet ki,seni göre bildim. Şükür Allaha.
Ebülfez:- Sen yaxşı olmusan,bunun üçün Allaha şükür
etmelisen. Özünü nece hiss edirsen?
- İndi ela.
- Ele indi ela?
- Seni gördüm axı,nece olmalıyam.
- Men düşünürdüm ki,meni görüb daha da pis olacaqsan.
Üzümden özüm qorxuram,bu sifetle kimin qabağına
çıxsam,üreyi partlayar. Aman Tanrım,bele de üz olar?
- Zar..afat eleme,görür..sen ki,gücle danış.ıram.Güld
ür...me,ağrıdır.
- Onda sen danışma,ele deliler kimi özüm özümle
danışaram. Yaxşı,helelik sağ ol.
- İn..di gelmişdin ki?
- Bağışla getmeliyem. Zarafatsız çox vacib işim var.
- Ebül...fez men seni sev...
Ebülfez tez söhbeti deyişdi.
- Lena deyir ki,1-2 güne xestexanadan çıxacaqsan. Onda
danışarıq. Helelik salamat qal,men getdim.
- Axı Ebül...fez...
- Helelik...
Ateş Sebine ve Revanla birge Toğrulun uanına geldiler.
Toğrul qızını görende göz yaşlarını saxlaya bilmedi.
Sebine ise heç tanımadığı atasının gözünden axan göz
yaşlarına baxırdı.Nergiz:- Onu heç vaxt bağışlamayacam Cebi,heç sözümü bitirmeye imkan vermeyib çıxıb getdi. Cebrayıl:-O seni sevmir Nezrin,başa düşmeye çalış,bu qeder onu çox sevirsen,amma ebes yere.
- Bilirem sevmir,amma sevdiyi şexsin olmadığını bilirem. Ne deyirse yalan deyir,meni başından redd etmeye çalışır,heç eybi uiyoxdu.
Nergizin gözünden axan göx yaşı Cebrayılı da kövreltmişdi.
Cebrayıl:- Ne olub sene? Besdi daha Ateşi düşünmekdense buradan tezlikle çıxacaqsan,atana ne cavab vereceksen onu düşün. O senden menimle nişanlanıb- nişanlanmaq istemediyini soruşacaq.
- Cebi,zarafatın yeri deyil.
- Yox,yox,men ciddi deyirem. Eger bele bir fikrin yoxdusa,onda atan meni asacaq. Ne olar he de,yoxsa,en yaxın dostunu itireceksen.
Nergiz göz yaşları içinde