- Yaxşı,diqqetli ol.
- Oldu.
Polad Ateş telefonu söndürdükden sonra işare ile başa
saldı
ki,bir-iki polisle birge Ziyanın qarşısına çıxa biler...
Cebrayıl heyecan içinde Mehdinin gelişini gözleyirdi.
Nehayet
Mehdi bey xestexanaya gelib çıxdı.
Mehdi:- Arvadımın veziyyeti necedi?
Cebrayıl:- Yaxşı deyil. Ömürlük iflic olub.
- Vah,vah,Toğrul indi buna,nece dözer? Men içeri keçib
baxa
bilerem?
- Lenaya demeliyik.
Lena Mehdi ve
beyin geldiyini görüb ona yaxınlaşdı.
Lena:- Heyat yoldaşınızı göre bilersiz,buyurun.Amma çox
qalmayın.
-Narahat olmayın. Çox qalmayacam.
Mehdi Nigarın qaldığı otağa geldi.Lena qapını bağladı.
Mehdi:- Ah,menim birdenecik arvadıma ne olub bele? Ne
günlere qalmısan? Ömrünün sonuna kimi hereket ede
bilmeyeceksen? Ah Nigar Ah men bu derde nece
dözecem?
Seni heç bele halda qoyarammı sevgilim? Acı çekmene
heç
icaze vererem? Qeti! Sen acı çeksen men de acı çekerem.
Buna heç cür döze bilmerem,and içirem. Ona göre de seni
öldürmeliyem. Hem sen qurtul,hem de men. He,ikimizde
bu
vicdan ezabından qurtulaq,sene söz,sen ölenden sonra
polise
teslim olacam,smz verirem. İndi get cehenneme
Nigar.Yox,men seni öldürmürem,seni xilas edirem
Nigar,xilas
edirem.
Mehdi yastığı Nigarın balının altından çekib onu boğmağa
başlayan kimi Cebrayıl qapını açıb içeri keçdi. Eslinde
qapı
bağlı deyildi,Mehdinin dediyi her söz qeyde alınmışdı.
Cebrayıl:- El saxlayın!
Meh:-Sen? Burada neyleyirsen?
- İzah edim,sizin Nigar xanımı öldüreceyinizi bilirdim,ona
göre
de gizlince her addımınızı videoya aldım ve menim
elindedş.İndi ise hebse cenab Mehdi!
Oradakı polisler herekete keçib Mehdini tutdular. Mehdi
yalvarmağa başladı.
Mehdi: Baxin sehv edirsiz,etmeyin, men heç ne
elememişem.Cebrayıl işini bitirmişdi.növbe Ateşle
Revandaydı...Toğrul Ateşi öldürmek üçün sebirsizlenmeye başlamışdı.
Öz-özüne danışır,otağı gezir,yerinde qerar tuta bilmirdi.
Toğrul(öz-özüne) :- Harada qaldın Ateş,gel,gel,qızımın
intiqamını birinci senden alım,gel. Gel