hamı
evine getdi.Her kes problemlerin artıq bitdiyini
düşünürdü,amma...İrane,Aydan ve Ateş uzun müddetden sonra bir masa
arxasında yemek yeyirdiler. Amma heç biri söhbet etmek
istemirdi,otağı derin sükut bürümüşdü. Halbuki onlar
isteklerine çatmışdılar. Bu gün Zaman ve ailesi İstanbula
uçacaqdılar,Polad Zaman beyin beraet edilmesine ve
ceza,almadan Türkiyeye qayıtmasına razılıq vermişdi.
Ateşin kederini başa dğşmek olardı,çünki,dostlarını bir de
heç vaxt göre bilmeyecekdi,ömrünün son aylarını
yaşadığını bilirdi,üstelik Lena yene müayine edilmesi üçün
onu xestexanaya çağırmışdı. Sebinenin ölümü
onun,xesteliyine de tesir etmişdi,veziyyeti qeyri stabil
olmuşdu,tez-tez üreyinde berk ağrılar emele gelirdi. Ateş
sessizliye davam getiren adam deyil,ona,göre bir behane
tapıb özünemexsusi zarafatla söhbete başlamaq qerarına
geldi.
Ateş:- Hamı internetde olanda söhbet etmir,biz
masa,arxasında. Ne qeder qeribe adamlaroiıqe biz
deyirem.
Aydan:- Sence söhbet edecek ne mövzu var?
- Açıqlayıram,Zaman eminin ve ailesinin getmesi,menim
müayinem ve teat neticesi,veziyyetimin bir az
pisleşmesi,düşmenlerimizşn hebs olunması ve eger Toğrul
men düşündüyüm qeder vicdansız adamdısa,bizde
qalacağı mecburiyyeti.
- O adama yemek hazırlayıb vereceyimi düşünme.Ona
xidmet etmek bu heyatda en axırıncı göreceyim.iş bele
deyil.
- Aydan,bu heyatda hamının axırıncı gördüyü iş can
vermek olur.
- Çox gülmelidi.
İrane:- Yaxşı,yaxşı yene qırmayın bir-birinizi. Ne gözeldi
ele deyil,aylar sonra yene bir arada yemek yeyirik.
Ateş:- He,çox maraqlı seher yemeyidi heqiqeten,davas
ız,söhbrt etmek bele olmur,yaxında ölecek adam
menem,size ne olub?
- O mövzunu açmada yanımda oğlum.
Aydan:- Ebülfez yene hamını aldadır,hemişe gördüyü
iş,Lenadan ve bizden başqa heç kimin Ateşin
xesteliyinden xeberi yoxdu.
Ateş:- Gerek men de Zeynalla çıxıb gedeydim,en azından
bu Aydandan canımı qurtarardım. En yadşısı sessiz
yemeyinizi yeyin,danışmaq bizlik deyil.
Qapının zenginin sesi

<< 1 ... 94 95 [96] 97 98 ... 123 >>