Möcüzəli Talehim
Yazar:Günel
13-cü bölüm
İstərsən qəlbimdən silim acıları,
İstərsən bəxş edim sənə dünyaları,
İstərsən mən də unudum varlığımı,
Sənə görə..
Bu ani, şirin öpüş Ayanın ayaqlarını yerdən kəsmişdi sanki.Anarı itələmək istəsədə bacarmırdı.Bu vəziyyətdə nə ağıl işə yarayırdı nədə başqa bir şey. Anar bir an özünü itirərək onu daha da özünə sıxıb əlini bədənində gəzdirməyə başlamışdı.Bu toxunuşdan Ayan diksinmişdi, ağlı indi yerinə gəlmiş kimi Anarı itələməyə çalışmışdı.Anar Ayanın nə etməyə çalışdığını anlayıb yavaşca öpüşü sonlandırmışdı..Kənanın onları gördüyündən əmin idi. Ayanı dəli kimi qısqandığından etmişdi bunu..Oyun belə olsa Ayan onun sevgilisiydi, onu sevmirdi ancaq oyunu sonlandırana qədər bu qıza heç kim yaxın durmamalı idi..Səhv etdiyini bilirdi ancaq Anar Məlikov hər zaman ağlına qoyduğu işi yerinə yetirməli idi..
Ayan hirsindən və təəccübdən nə edəcəyini bilmirdi. Axı onu niyə,nə ixtiyarla öpmüşdü? Danışmaq, qışqırmaq istəsədə səsi batmışdı sanki. Başqa vaxt Anarın üstünə kükrəyən, onunla söz güləşdirən qız indi acizləşmiş kimi idi.
Ayan'Sən-sən'
Anar"Gecən xeyrə balacam, buda məndən sənə təşəkkür öpüşü idi"deyərək maşınına minib ordan uzaqlaşmışdı.Ayan arxasından ağzı açıq şəkildə baxa-baxa qalsada bir an özünü toparlayıb çantasından açarları çıxararaq evə daxil olmuşdu. İçəri keçər-keçər kresloda oturub az öncə olanları düşünürdü. Həmin an Anarın payını vermədiyi üçün özünü danlasada xeyri yox idi artıq.Geyindiyi dikdaban ayaqqabılar üzündən ayaqları şişmişdi, ofuldayaraq ayağını ovxalayıb saata baxmışdı. Artıq 1-in yarısı idi, Sevdagil çoxdan gəlməli idilər.
Kənan gördüyü mənzərədən sonra yerində donub qalmışdı. Əsəbdən boyun damarları gərilmiş, üzü qıpqırmızı olmuşdu. Axı necə? Ayanın sevgilisi yox idi..Hardan peyda olmuşdu bu oğlan? Kim idi o?Bəlkə keçən gün telefonda danışdığı o idi? Evə gedib Ayandan hesab sormaq istəsədə "Sən kimsən" cavabını almaqdan qorxurdu.Əllərini yumruq şəklində tutaraq var gücüylə sıxmağa