Ayanın fikri dağılar, ona olan hirsi soyuyar deyə fikirləşmişdi...
Sevda səhər yuxudan oyanan kimi əsnəyərək saata baxmışdı.Saatın 1 olduğunu görən kimi gözləri bərəlmişdi."Nə qədər yatmışam"deyib əlini ağzına aparmışdı."Ayan, Ayan hardasan? "desədə səs verən yox idi. Ağlına bu səhər Anarla görüşəcəyi gəlmişdi birdən, amma bu qədər gec qayıdacağını təxmin etməmişdi. Telefonu əlinə alıb zəng etdiyində telefonun içəridə çaldığını eşitmişdi."Bircə bu əksik idi.Of Ayan of.Bu diqqətsizliyin məni dəli edir".Son çarə Anara zəng etdiyində isə əhatə xaricində olduğunu eşidib lap nigaran qalmışdı.Ağlına yeni gələn fikirlə cəld Səlimi yığmışdı. İkinci gedən zəngdən sonra qarşı tərəf cavab vermişdi
Səlim"Alo"
Sevda"Salam Səlim, səni yenə narahat edirəm amma işin yoxdursa 1 saat sonra görüşə bilərik? "
Səlim"Biz? bu gün? "
Sevda"Vaxtın yoxdursa eybi yox"
Səlim"Yo-yox, yəni vaxtım var. Həm də sənə dediyim kitabları vermək istəyirdim onsuz"
Sevda"Əla, onda dediyim adresdə görüşərik birazdan"
Səlim telefonu söndürən kimi yerində tullanıb-düşməyə başlamışdı,cəld şkafın önünə keçərək nə geyinəcəyini qərarlaşdırırdı.Sevdanın bir zəngi onu belə həyəcanlandırmağa qadir idi...
Anar sonunda dediyi bağ evinə çatmışdı.Maşın böyük bir darvazanın ağzında dayanmışdı. Ətraf geniş yaşıllıq və səssizlik idi.Ayan maşından enmək istəməsədə Anar qapını açaraq onu qucağına almışdı.
Ayan"Nə etdiyini sanırsan? Burax məni yerə, tez elə!"
Anar'Yaxşı deyərək Ayanı otların üstünə atmışdı. Otlar yumşaq olduğundan Ayan əzilməmişdi ancaq Anarın etdiyi hərəkətdən heyrətə gəlmişdi."Kobud
"deyərək üst-başını çırpıb ayağa qalxmışdı.Anar"Burax məni deyən sən deyildin madam? "deyərək darvazanın qapısını açaraq içəri keçmişdi.Ayan fürsətdən istifadə edib qaçmaq istəsədə buraları tanımadığını düşünüb fikrindən daşınmışdı.Çarəsizcə içəri keçib həyətə boylanmışdı.Ev həddən artıq gözəl və böyük idi.Həyətə balaca hovuz, ağacdan kəndirlə asılmış böyük yelləncək və kölgəlikdə qoyulan balaca çarpayı Ayanın