doğulduğu, öləcəyi və diriləcəyi gün salam olsun.”(Məryəm 15) İsa Peyğəmbər haqqında da onun öz dilindən buyurur. “Mənə doğulduğum, öləcəyim və diriləcəyim gün salam olsun.”(Məryəm 33) Göründüyü kimi bu iki Peyğəmbər həmin üç mərhələdə sağlamdılar. Yəni onlar vəfat vaxtı nəinki diri, hətta sağlam hesab olunurlar. Halbu ki ölüm zahiri sağlamlığla uyğun gəlmir. Çünki insanın ölmünün təbii səbəbi xəstəlik və solğunluqdur. Sağlamlıq isə ölünün deyil, dirinin sifətidir. Ölmüş insan nə sağlamdır və nə də xəstə. Beləliklə ölüm zamanı sağlamlığın mənası insanın diri olması deməkdir. Bu barədə iki hədisdə qeyd edək. 1. İmam Baqir (ə) buyurur: “Ölüm uzun yuxudur.” İnsanın hər gün yatıb oyanması ölüb sonradan dirilməsinə kiçik bir nümunədir. 2. Əli (ə) buyurur: “İnsanlar yuxudadır öldükləri zaman ayılacaqlar.” Yəni insan yuxuda gördüklərini həqiqət təsəvvür etsə də ayıldıqdan sonra onların həqiqət olmamasını başa düşür. Dünyada yaşayan insanlar da öldükləri zaman ayılaraq dünyanın yuxu, axirətin isə həqiqət olduğunu anlayacaqlar. Keçmişdə qalanların sonradan insana yuxu kimi gəlməsi də buna kiçik bir nümunə sayılır. Deməli ölmək Əli (ə) təbirində yuxudan ayılmağa bənzəyir ki bu da həqiqətlə qeyri həqiqəti bir birindən ayırmaq xasiyyətinə malikdir. Beləliklə Qurani Kərim məntiqiqndə ölüm yoxluq və məhv olmaq demək deyil. Ümumiyyətlə İslamda ölmək yoxdur, hər yerdə yalnız həyat var. Başqa sözlə desək dünyasını dəyişmə var. Bəs nə üçün bir çox ayələrdə “ölüm” sözü işlənmişdir? Əgər ölüm də bir növ həyatdırsa niyə insan üçün deyir ki “insan öldü”? Bundan əlavə əgər ölmək və ölüm deyilirsə o bu dünyaya nisbətdə nəzərdə tutulur. Yəni insan bu dünya üçün ölüb yox olur. Lakin getdiyi yerdə isə hələ həyat davam edir. Ana bətnindən dünyaya gələn uşaq bu hayata nisbət diri, geridə qoyduğu həyat üçün isə ölmüş sayılır. Habelə bəzi vaxtlar ölüm dini həyatın aradan getməsi mənasınadır. Çünki Qurani-Kərim həyat bəxş edən bir amildir. “Ey iman gətirənlər,Allahı və Peyğəmbəri sizi həyat