olduqdan sonra?O Həzrət belə buyurdu: "Qadınlar içəri girdi və ağlaşma səsləri yüksəldi. Muhacirlər və Ənsar toplanaraq üzüntü və kədərlərini göstərirdilər. Həzrəti Əli (ə.s) belə buyurdu: "O vaxt Rəsulullah (s) məni çağırdı və mən dərhal yaxınlaşıb Ona sarıldım. Mənə belə buyurdu: "Ey Qardaşım. Bu insanlar məni buraxacaq və dünya işləri ilə məşğul olacaqdırlar. Lakin bu olanlar mənim işlərimi görməyinə mane olmasın. Sən bu Ümmət içində Kə'bə kimisən. Allah Onu uzaq yerlərdən insanların Ona gəlməsi üçün bir nişanə qərar vermişdir. Sənə vəsiyyətim bitdikdən sonra, dünyadan köçdüyümdə və bədənimi qəbrə qoyduqdan sonra evində otur və sənə əmr etdiyim kimi Quranı fərzlər, hökümlər və nüzul sırasına görə topla. Sənə və Fatiməyə bu toplumdan gələcək hər cür şeyə qarşı səbirli olmanı vəsiyyət edirəm. Mənə yetişənədək səbr et.”
Görəsən 'Heydəri-Kərrar'dan başqası belə çətin bir imtahandan keçə bilərdimi?! Bu hadisənin dəyəri o zaman anlaşılar ki, döyüş meydanının qorxusuz cəngavəri olan Həzrəti Əli (ə) düşmənlərə hücum edir və küffar ordusunun igid və qəhrəmanlarını yerə sərərək yolundan götürür. O gün Allahın əmri ilə düşmənlərin, Zülfiqarın qorxusu ilə yuxularının qaçması və İslamın bu şəkildə izzət qazanması gərəkir, lakin növbəti gün Allahın əmri Zülfiqarın asılı qalması ilə İslamın qorunmasını lazım bilir. Bəli, Həzrəti Əli (ə) burada səbr və dözüm göstərdi. Necəki Peyğəmbər (s) İslamın ilk çağlarında sayca az olan müsəlmanlara edilən zülümlərə qarşı, İslamın ilk şəhid qadını olan Süməyyənin şəhadətinə, həmçinin başqa çətinliklərə qarşı səbr etdi..Çünki o zaman gücsüz və tərəfdarsız olan bir zamanda səbr etmək zəruri idi. Necəki Həzrəti Əli (ə) 'Nəhcül-Bəlağə'dəki bir xütbəsində buna işarə edərək buyurur: "Qol-qanadları ilə qiyam edən nicat tapar, təslim olaraq dost və tərəfdarları olmadığına görə bir küncə qısılan rahatlıq tapar. İndi bizim köməyimiz yoxdur, öz haqqımızı tələb etsək bu iylənmiş su, yeyənin boğazında ilişib qalan tikə kimidir. Belə bir vaxtda öz