onlarla
qarshilashmadim.
Eve chatanda sakitchilik idi. Son
vaxtlar gec gelirdim. Hami
yatandan sonra. Tez de durub
chixirdim. Qachirdim demek
olar ki. Qarshilashmaq
istemirdim hech kimle. Pul
ehtiyaclari olanda bacim
vasitesile oyrenib hell edirdim.
Elave pul da verirdim ona,
telebedi axi, atamdan ona
hayan yox idi, bilirem. Amma
hech vaxt shikayetlendiyini de
gormemishdim, tekce bu gune
qeder.
Qapini achib bu vaxtki
sakitchiliye teeccub etdim. Men
ishimi tez qurtarib axshamki
meclise hazirlashmaq
isteyirdim. Ona gore tez
gelmishdim eve. Bes bunlar
niye susublar, yatishiblar?
Metbexe nezer saldim, bacim
stolun arxasinda oturub
aglayirdi.
-Elnure? Ne olub?
Bashini qaldirib uzume baxdi.
Bir az da ichini chekdi, amma
dillenmedi. Yaxinlashib uzunu
qaldirdim. Qizarti var idi. Aydin
mesele idi ki vurmushdular.
-Kim eleyib?!
...
-Sennenem! Kim eledi?...-Bacim
bir az da kovreldi. Amma inadla
susurdu. Birden ele bil beynime
mix saldilar..
-Atam?!
Elnure hichqirmaga
bashlayanda doze bilmedim
artiq. Birce bu zavallini
psixopat elememishdi. Bunu da
eledi axir ki!
Salona, ordan da yataq otagina
kechdim. Atam yene
charpayida uzanmishdi.
Xorultusu alemi goturmushdu.
Otaga girmeli deyildi spirtin
iysinden...
Qapini mohkem chirpdim. Atam
yerinden dik atildi:
-İtin qarnindan chixan! Ne vaxt
adam olacaqsan?!
-Hech vaxt! Men hardan adam
olum? Evde bishmeyib,
qonshudan gelmeyib. Hardan
bilim nedir adamliq, senden
oyrenim?!
Atamin evvel gozu boyudu,
sonra bir anda basha dushdu
meseleni. CHarpayidan qalxdi,
sendeledi, ayaq uste dura
bilirdi ki...
-Biqeyretin balasi! Bele
qudurmusan sen?
-Qudurmusham! Senle bir evde
qalan qudurmush itden de pis
olar! Ne gunahi vardi o qizin?
Niye pis gune qoymusan
uzunu? Adam ichine chixir o,
senden ferqli olaraq!
Atamin uzundeki ifadeni hech
vaxt unutmaram. Dehshetli bir
shey idi sanki. Umidi
qirilmishdi. Guvendiyi daga qar
yagmishdi. Bilirdim,bilirdim
ki,agir danishiram.