unvana.Unvan restoran yox, qishliq ev
idi eslinde. SHamaxiya geden
yolun ustunde tek-tenha bir ev.
Ferma da demek olar. CHunki
Cengizin atasinin ilk biznesi
mehz burda olmushdu. İndi
saysiz-hesabsiz mal-qara
saxlanan bu yerde bir de gozel
ev var idi. Cengiz her sheyden
pul chixardan yehudilerden idi.
SHeherdeki dukanlar, zerger
mallari, qab-qashiq istehsali,
reklam agentliyi ve b. bu kimi
shirketlerle yanashi, bu
fermanin sud-qatiq, ayran,
daha ne bilim neyi ile de pul
chixardirdi.
Qar her terefi ortmushdu. Men
villaya yaxinlashanda hava
qaralirdi artiq. Qarin agligi
etrafi ishiqlarndirib romantik
bir aheng yaratmishdi.
Mashindan dushub xeyli yolu
piyada gelmeli oldum. Eve
yaxinlashanda taxta villanin
penceresiden ishiq, musiqi,
gulush sesleri gelirdi. Qapini
achib heyete kechende
qaranliqda pichlti eshitdim.
Evvel balkonda divara qisilmish
Berfimi gordum. Ele bildim
qarin ustune gunesh dogdu,
chox kechmeden Aslani
gordum-gunesh batdi… Bunlari
gunduz de bir yerde
gormushdum. Ozu de hech de
xoshegelmez sheyler hiss
etmishdim. Tebii ki, Berfime
arxayin idim. Amma bu
Aslandan gozum su ichmirdi.
Cengiz de qarninin ichine beled
olmadigi adamlari yigir
bashina.. Meselen, biri ele men…
Berfim qaranliqda parildayan
gozleriyle xumar-xumar
gulumsunub bashini yana eydi:
-Gel-gel, yaxshi geldin. Aslan
deyir, Cengizle sen sui-qesd
hazirlamisiz mene.
Aslana baxdim. Baxishlarim
xoshuna gelmedi deyesen:
-Ushudum. Men icheri kechirem.
-Dayan, hara? Oxu atib yayi
gizletme de…
-Oxu men atdim, yayi da Elxan
tapsin.
Berfim sualedici nezerlerle
mene baxdi.
-Oyrenersen, telesme.
-Ne paxilsan…-Guldu…-
Evlenmek teklif edecek de,niye
gizledirsen?
-Madam bilirsen niye
sorushursan?
-Tez eshidib chox sevinmek
isteyirem de…-Dodaqlari esirdi.
Eslinde men yaxinlashandan
beri nese heyecan var idi onda.
Gozunu uzumden chekmirdi.
Elleri ile kurkunun yaxaligini
qaldirib qulaqlarini tutmushdu,
barmaqlari da