achdim. Diger
otaqlardan da ishchiler qapiya
soykenib keder dolu maraqla
Aslanin qapisi achilmish
otagina baxirdilar. Yashli qadin,
cavan qiz, bir de yeniyetme
oglan idi. Qadinlar eshyalari
kichik qutuya yerleshdirirdiler.
Oglan ozunu boyuk kishiler
kimi aparmaq isteyib tox tutsa
da, anasinin, bacisinin her
eshyani, shekli sigallaya-
sigallaya, ope-ope qutuya
yigmasina baxib doluxsunurdu.
-Bextsiz balam…-Qadin masanin
ustunden goturduyu shekli
koksune sixib honkurdu…-
Nakam balam…
-Xaraba qalsin o kendi, virane
qalsin o evi, ay Allah,
qardashima bais olanlari sene
tapshiriram.
Tuklerim biz-biz oldu. Ele bildim
burda hami menim kim
oldugumu, ne ish toretdiyimi
bilir. Qapini ortub ona
soykendim. Ter basmishdi
meni.
CHoldekiler getmishdi deyesen,
indi de ishchiler chutleshib
pichildashirdilar:
-Yaziqlar!
-Beli, olan anaya, baciya olur…
-O neydi ele, iyneli-iyneli
danishirdi, bais filan.
-Bilmirsen? Deyirler Cengiz
vurub da onu.
-Yox ay qiz, serxosh olub, bashi
gicellenib yixilanda bashi
baltaya deyib.
-He? Sen de inandin? Cengiz
eleyib, az! Onsuz da Berfimle
mazaqlashirdiliar da
gozumuzun qabaginda butun
gun!
-Allah bilir orda da ne hoqqa
chixardiblar ki, Cengiz de vurub
oldurub!
-Yox axi, polis tutardi da
Cengizi..
-Ele avam-avam danishirsan ki
lap…Polis kimdi Cengizin
atasinin bir kelmesi
qarshisinda?
-Ss! Yavash!
-Gormursen, Berfim de ishe
gelmir? Deyir (“Deyir!”)
Cengizle deyib aralari. Cengiz
qaytarib nishani.
-Yavash, ay qiz, xataya
salacaqsan indi bizi!
Hirsle chole chixdim. Bunlara
bax hele, Cengizin etrafinda bir
sadiq ishchi yoxdur yeni?!
Amma menim tenbehime bir
ehtiyac qalmadi. Qizlar
pillekenden agir-agir qalxan
Cengizi gorub peren-peren
olmushdu.
Onunla qarshilashmaq
istemedim. Qapini ortub
yerimde oturdum. Yox,
deyesen ishleye
bilmeyecekdim…
-Olar?
Fikir yene alib aparmishdi meni.
Sese diksindim. Cengiz idi.
Ofisinde menim otagima
girende de icaze alirdi…
Kechib qarshimda