kesme! Biz yeni
Cengiz, men…
“Yene Cengiz!”
-Orada bele olmayacaq.
Cengizin atasi-qoca qurd! Onun
cavan, Allah bilir nechenci
arvadi…Onlarla bash
chixartmaq lazimdir.
-Muharibeye gedirsen?
Berfim donub sakitce uzume
baxdi:
-Mubarizeye. O qadin Cengizi
hezm ede bilmir, meni nece
etsin?
-Anlamiram…
-Bele tezlikle anlayacagini da
gozlemirdim zaten, chox
safsan. Bax Elxan,…-Kechib
divanda oturdu, eli ile meni de
chagirdi, uzbeuz oturduq…-
Ozun bilirsen ki, menim hech
kesim yoxdur. Bir anamdir, o
da bu dunyadan bixeber.
-Cengiz var…
-Onu bele meselelerde yanima
alsam, qarshima almish olaram.
Ona nece deyim ki, senin
analiginin gozu meni goturmez,
atan meni sene layiq bilmez…
Bele sheylerde ehtiyatli olmaq
lazimdir. Hem orada meni ne
gozlediyini bilmirem.
-Getme eleyse.
-Getmeye bilmerem. Burda da
alinmir artiq, soz-sohbetler
kesilmir ozun de bilirsen…Off!
-Yaxshi bes menden ne
isteyirsen?
-Menim yanimda guveneceyim,
merd bir dosta ehtiyacim var.
Senden bashqa hech kime
etibar etmirem,Elxan!
Berfim danishdiqca men artiq
hech ne eshitmirdim. Onun etli
dodaqlarina, danisharken
heyecanla qalxib-enen sinesine,
mermer boyun-bogazina,
chiyinlerini oxshayan
sachlarina baxirdim.Baxdim-
baxdim ve qerara geldim ki, o
mene “Elxan, cehenneme
gedirem, menimle gedirsen?”
deye sorushsaydi o deqiqe
raziliq vererdim neinki Ebu-
Dabiye getmek.Gozumu yumub debermirdim
bayaxdan. Ona gore yox ki, ya
yuxum gelirdi, ya da
teyyareden qorxurdum. Sadece
qarshimda oturmush Berfimin
Cengizin chiynine bashini
qoymasini gormek istemirdim…
Xisin-xisin gulushmelerini de
eshitmemek uchun qulaqciqlari
da salmishdim yuksek sesle rok
dinleyirdim.
Hay-kuylu ses anamgille
vidalashmagimi xatirlamagima
mane olmurdu….Anam
qucaqlamishdi meni aglayirdi.
-Getme…Senden bashqa
kimimiz var ki indi?...
-Ana,tez-tez pul gonderecem…
-Pulunu neynirem?Ozun
lazimsan…-Ushaq kimi burnunu
chekirdi…-Kusubsen menden
bilirem.Xestexanadan qovdum
seni