n xarici
qonağlar,səfirliklərin
əməkdaşları,Ərəb şeyxlərinin
qiyafə dəyişmiş vəliəhdləri daha
kimlər,kimlər.Əbu-Dabidən
bezənlərin özlərini sərbəst
Avropa mühitində hiss edə
biləcək yeganə yer imiş sən
demə bura.İçəridə seçmək
olmurdu kim yerlidir,kim
gəlmə.Cengiz yeri gəldikcə
tanıdırdı gördüklərini mənə.Bu
filan şərkətin prezidentinin
oğlu,bu bəhmən səhmlərin
başçısı,bu filan səfirlikdən…Belə
nəticə çıxartdım ki,sadə
vətəndaşlar quş olub
buralaradan uça da bilməzlər.Bəs
nə bilmişdin,Əbu-Dabinin
göbəyində belə şərait adi ərəbli
üçün təşkil olmazdı hər halda.Özü
də “Gizli!”.Amma insafən
deyəsən içəridəki musiqi səsi
çöldə eşidilmirdi.Gendən adi
zirzəmiyə oxşayan tiklinin
rəngarəng işıqları elə içəridə
boğulurdu,daha çölə
yansımırdı.Bu qaralar yaxşı
fikirləşmişdilər..Qapıdan
girəndən uzun yarımqaranlıq
dəhlizdən keçirdik.İki yolu var
idi-biri tikinti materialları olan
rütubətli anbara digəri,daha
sıxlaşan dəhliz isə bu geniş
salona aparırdı.Demək olar ki,yeri
qazıb içində klub
düzəltmişdilər.Çox vacibmiş
kimi…
-Elxan ağa,endir gözlərini
kəlləndən..Bura ilk dəfə gələndə
mən də belə təəccüblənmişdim.
-İlk dəfə gələndə??Soruşmaq
ayıb olmasın nə vaxt gəlmisən
sən bura?
-Cavan vaxtlarda.Sən onda hələ
mənim xəyallarımda idin.
Vəssalam!Yenə başladılar.Bərfim
Cengizin dik burnundan öpüb
əlinin tutub qaldırdı.Cengiz
duranda mənə bir də sataşmağı
unutmadı:
-Endir,ətrafa bax,bəlkə dişə
dəyəsi bir şey tapdın..Xixi
-Cengiz!
-Əzizim,Elxan üçün deyirəm də.
-Demə!Uşağın tərbiyəsini pozma
Bərfim rəqs edəndə bir başqa
aləm olurdu.Mən də həvəslə
baxırdlım onun ritmik
hərəkətlərinə.Mahnı dəyişəndə
isə qanım əməlli başlı qaraldı.Az
qala qucağlaşmışdılar salonun
ortasında.Yarıqaranlıq zalda
Cengizin əli Bərfimin kürəyindən
aşağı enəndə artıq dözə
bilmədim.Mən bir şeyi başa
düşmürəm!Bu oğlan hamının
gözü qarşısında millətin
diqqətini arvadının
budlarına,ombalarına niyə çəkir
ki?!Bu nə saymazyanlıq,özünə
inmadır?!Bəlkə