a Cengizin
mənə sarı tələsik gəldiyini
gördüm,Bahadur da özünü
yetirdi,Bərfim kənardan acıqlı
nəzərlərlə mənə baxırdı.Cengiz
heç kimə heç nə izah edə
bilməmiş özümüzü kiçik otaqda
gördük.İki polis olardı da hər
halda,zəncini dindirirdi.Bərfim
dayanmadan danışırdı.
-Gecəmizi bərbad etdin! Mən
anlamıram bir gün dava
eləmədən,baş yarmadan qala
bilmirsən sən?!
-Bərfim!...-Cengiz onu
sakitləşdirməyə cəhd edirdi-Sənə
nə olub axı?
-Görmürsən nə elədi?! Qız
qəhətdir ona? Hökmən
başqasının malına göz
dikməlidir?
-Qız özü yaxınlaşıb, eşitdin ki.
Bərfim hirslə əlini yellədi,mən
burnumdan axan qanı
dayandırmaq üçün başımı yuxarı
qaldırmışdım,zalımın balasının əli
nə ağır imiş…
Zənciylə məni
“Barışdırdılar”.Deməli qız bunun
Moskvadan gətirdiyi imiş,içkini
artıq edəndə kimi yanında
oturacağını unudurmuş..Özümə
gülməyim gəlirdi.
Bahadurla mən otelə
qayıtdıq.Bara girib bir az içmək
istəyirdim.İçəri girəndə Bərfimlə
Cengizi də gördüm,bizdən əvvəl
çatmışdılar.Qanım yenə qaraldı.
-Siz evə getmədiz?
-Yo,Elxan ağayla işim var bir
az.Sən gəl görüm bir bu yana
Bahaduru da çəkib barın o
başına getdilər.Bərfimə tərəf
baxmasamn da bilirdim ki,gözü
üzümdədir.
-Bəyəndin elədiyini??
Dinmədim,sakitcə ona
baxdım,birdən gülümsündü
-Səni ən yaxşı rəfiqəmə hədiyyə
edəcəm.Hayif eləmə özünü…
Qulaqlarıma inanmadım,demək
olar ki ağzım açıq
qalmışdı.Bərfim bic-bic gülüb
Cengizgilə yaxınlaşdı.Tək
qalandan sonra içimdəki istilik
yavaş-yavaş keçdi.Bu nə söz idi
bu qız mənə dedi?Həm nə vardı
belə utanılası? O qadın ola-ola
bunu deməydən çəkinmirsə mən
niyə qızrıb pörtürəm onun
qarşısında.Deməli mənim
haqqımda bunu öz planları var
imiş…hiss eləyirdim ki onlara
tərəf baxa bilmirəm.Bir müddət
tək qaldım,yuxum gəlirdi artıq.
-Vəziyyət?...-Cengiz bardakı asta
səslə səslənən müsiqinin sədaları
altında yaxınlaşdı mənə
-Babat…
-Darıxırsan?
-Bir az.
-Danışırsan evlə?
-Bayaq danışdım.
-Bir problem yoxdur ki?
Onun sualına sualla