m alabəzək paltar
geyinmişdi, başına da eyni
parçadan lent başlamışdı. Şərqli
qızların ahənginə uyub gözlərini
qaraltmışdı.Üzümə dikəndə
nitqim quruyurdu…Qaranlıq sirli
gecəni xatırladırdı. Günahlarla
dolu bir gecəni…
Cengizin bizim üçün göndərdiyi
maşının sürücüsü hazır
gözləyirdi. Ikimiz də arxa
oturacaqda əyləşdik. Görünür
yaxşı təlimat almşdı sürücü
ki,hara gedəcəyimizi
soruşmadan maşını işə saldı.
Bir müddət ikimiz də
danışmadıq. Yol boyu səliqə ilə
uzanan palma ağaclarını sayırmış
kimi çölə baxırdıq.
Bərfimdən yüngül,şirin meyvə
qoxusu gəlirdi. Dubaya gələndən
bəri ətrini də dəyişmişdi.
Əvvəllər tünd ətirlər vururdu.
-Cengiz 4 gün qalacaq Bakıda.
-İndidən darıxmağa başladın?
-Yox əşi..,elə belə dedim.
“ Elə-belə”ni başa düşdüm, bəs o
iztehzalı “Yox əşi” nəydi?
Bərfim qara çadraya bürünmüş
qadınlara baxıb üzünü turşutdu.
-Yazıqlar…
-Yazıq niyə olurlar?
-Görmürsən necə bükülüblər bu
istidə məcburən…
-Məcburən olduğunu hardan
çıxartdın?
-Sən canı bəsdir! Sən də
deyəcəksən bunların hamısısnın
ürəyindəndir bükülmək?
Bir müddət dinmədim, sonra
aram-aram cavab verdim:
-Baxır bu məsələyə necə ad
qoyursan? Sənin bükülmək
dediyin o örtülmək bəziləri üçün
cənnətin açarlarından biridir.
-Ay sənin mollalığın da var imiş…
Əsəbləşdim:
-Mollalıq nə üçün?! Müsəlman
deyilsən? Dinin sütunları var
da,buna əməl etmək heç,ən
azından üsulunu bilmək üçün nə
molla olmaq lazımdır, nə keşiş!
Bərfim üzümə təəccüblə
baxdı,sakit səslə:
-Mən əlbəttə müsəlmanam. Kafir
deyiləm. İndi nə dərəcədə şanslı
hiss edirəm özümü müsəlman
olduğum üçün bu başqa amma
ortada dayanmağı sevmirəm. Ya
əməlli başlı dinin qaydaları ilə
gedərəm, ya da o qaydaları heç
sayaram. O qaydalara əməl
etmirəmsə onları dəstəkləməyin
mənası da yoxdur məncə…
Atmacasın qulaqardına vurdum.
-“Nə dərəcədə şanslıyam
müsəlman olduğum üçün” bu
cümləni xırdala mümkünsə.
-Xırdalamalı bir şey yoxdur. Mən
müsəlmanam düzdür? Amma
soruşan yoxdur ki,mən
müsəlman