ə agentliklər
mənasız bir şeydir…-Zarafata
saldım- İslam dinində qeybət
günahdir, bu agentliklər isə
səhərdən axşama qədər onun-
bunun söhbətin edir.
Bərfim ağızucu gülümsünüb
dinmədi. Qanı qaralmışdı
deyəsən nədənsə. Artıq sərgiyə
çatmışdıq, ziynət əşyaların
görüb kefi açılardı yəqin.
Sərgi mənə heç maraqlı gəlmirdi.
Deyəsən Bərfim də məmnun
deyildi. Fikirli idi nədənsə.
-Bir şey bəyəndin?
-Yox. Biri vardı o da çox
bahalıdır.
Tərəddüd elədim:
-Baxaq bəlkə?
Diqqətlə üzümə baxıb güldü:
-Yox əşi,nəinki sən heç Cengiz də
“Baxa” bilməz.
Pərt oldum. Deyəsən hiss elədi.
Söhbəti dəyişdi:
-Mən acmışam.
-Gedək buralarda bir yer tapıb
oturaq.
-Yox,indi gəl bu Ərəblərlə çənə-
boğaz vur,Allah da bilir nə cür
yemək gətirərlər. Otelə
gedək,orda öz yeməklərimizdən
tapılar.
Otelin restoranında oturmuşduq
bir azdan,yol boyu da,yemək
yeyərkən də nəsə danışmırdı
Bərfim. Mənim də içimdə qəribə
hiss vardı,Cengiz
yoxdur,uzaqdadır,Bahadur
əyalətə getmişdi,ucuz işçi
qüvvəsi üçün. Ev də ki,oteldən
ən az bir şəhər qədər uzaq. Sankı
bu boyda dünyada bir mən idim
bir Bərfim.
Otelin restoranında oturmuşduq
bir azdan, yol boyu da, yemək
yeyərkən də nəsə danışmırdı
Bərfim. Mənim də içimdə qəribə
hiss vardı. Cengiz yoxdur,
uzaqdadır, Bahadur əyalətə
getmişdi, ucuz işçi qüvvəsi üçün.
Ev də ki, oteldən ən az bir şəhər
qədər uzaq. Sankı bu boyda
dünyada bir mən idim bir
Bərfim. Qarşımda oturub
əyləncəli şəkildə makoronları
yeyirdi.
-Bu gün də belə sona çatdı…
-Hələ çatmayıb.
-Düzdür, məntiqi sonluq yoxdur
hələ..
-Nə məntiqi sonluq?
-Heç…İçmək istəyirəm.
-Keçək bara.
-Yox…Yuxarı gedək, sənin otağın
sakit olar, burda səs-küy var.
Tərəddüd elədim, gizli maraqla
Bərfimə baxdım. Üzü elə sakit idi
ki, həmişəki kimi təmiz, məkirsiz.
Acığım tutdu özümə ”Sən hamını
özün kimi bilirsən! Hamı sənin
kimi ikiüzlü deyil…”
-Sən çıx, mən içki gətirirəm.
Bara tərəf keçdim. Çətinliklə də
olsa iki şüşə içki istədiyimi başa
sala bildim qara