saçları
boğazıma toxunurdu,
saçlarından gələn ətir bihuş
eləyirdi məni. Bərfimin üzü
mənim sinəmdə itmişdi. Az əvvəl
krandan gələn təyziqli suyun
isladıb bədənimə yapışdırdığı
köynəyimin üstündən onun
dodaqlarını hissi edirdim. Bir də
barmaqları var idi. Yaş
köynəyimin düymələri arasından
bədənimə yol tapmağa çalışan
barmaqları. Köynəyimin ilk iki
düyməsi açılanda, Bərfimin
qaynayan dodaqlarını sinəmdə
hiss edəndə krandan tutduğum
əllərim süstləşdi…Artıq dözə
bilmirdim..:
-Bər..Bərfim…
-Şşş…-Qaynar dodaqları ilə
sözümü ağzımda qoydu…
Cəld hərəkətlə çiyinlərindən
tutub çevrildim. Var gücümlə
onu krana tərəf sıxdım….
Men telebe olanda bizde Ulfet
adli bir qiz oxuyurdu. Qizin
xalasi oglu bizim mehellede
olurdu. Mohkem dost idik.
Baxmayaraq ki, 4 il boyuk idi
menden. Amma sohbetimiz ela
tuturdu. Qiz da onunla yashid
idi. Ali mektebe qebul ola
bilmirdi, her il kesilirdi. Nehayet,
menimle eyni ilde,eyni
fakulteye qebul ola bildi.
Ziya hele mekteb vaxtindan bu
qizla dost idi. Meshgelelere
birlikde gedirdiler. Daha
dogrusu, Ziya el chekmirdi qizin
yanindan. Oxudugu muddetde
de Ulfetin meshgele saatina
uygun qururdu ders cedvelini.
Bilmek olmurdu bu oglan ne
vaxt gedir universitete, nece
ders oxuyur, imtahan verir.
Amma oxuyurdu.
Her ikisinin de valideyinleri
bilirdi meseleni. Narazi da
deyildiler. Hele dile tokulmush
bir shey yox idi. Amma bacilar
belke de oz aralarinda raziliga
gelmishdiler. Ziya hemishe
deyirdi ki, tek atam razi olsa
qalan her shey duzeler.
Ziyanin atasi oz bacanaginin
qizini almaq istemirdi ogluna.
Onun daha bashqa planlari var
idi. 3 qiz ovladini oz bildiyi kimi
yerbeyer etmishdi. Ogluna dair
de fikri ferqli idi. Ziya varli
aileden idi. Belke de atasi ele
ona gore yegane oglunu ozune
tay olan adamla evlendirmek
isteyirdi. Qatar gozetchisinin
qizi ile yox …
Kishi oglunun Ulfetle
dolanmagina achiq etiraz
elemese de hami deqiq bilirdi
ki, bu ishe dunyasinda razi
olmaz. Helelik neyese