Divana
oturub fikirleshmeye
bashladim. Beynimde ele
boshluq var idi, ele boshluqda
hiss edirdim ki ozumu sanki
havadayam. Asta ayaq
seslerine chevrildim, Berfim
elinde paltarlarimiz otaga geldi.
Kechib yanimda oturdu. Siqaret
yandirib yene dizlerimin
ustune uzandi. Eli ile ayaglarima
sigal chekmeye bashladi. Elini
kenara iteledim. Altdan yuxari
uzume baxdi:
-Ne olub?
-Hech…
Bir muddet ikimiz de susduq.
-Hech ne olmayib?
-Ozun dedin ki, ”hech”.
-Senin o suali vermeyin duz
deyildi, nece yeni ne olub?
Bilmirsen ne olub?!
-Vallah, men bildiyime gore
senin choxdanki arzun heyata
kechib. İndi ne
qabagdangelmishlik edirsen ki?
Qulaqlarima inanmadim:
-Menim choxdanki arzum
oldugunu hardan chixartdin?
Arxayinliqla guldu:
-Sen meni kor hesab edirsen?
Ya ozunu heddinden artiq
agilli? Niye bizim yanimizdasan
bilmirem ele bilirsen?
-Men.. Men ishleyirem.
-He, elbette…-Siqareti yere
basdi. Qalxib barmaglarini
sachima kechirtdi.
-Men hereket elemeseydim
daha neche vaxt ele kenardan
baxacaqdin?
-İndi ne olacaq?
-Ne olmalidir ki?
-Hech ne olmali deyil?
-Elxan! Bu ne reftardiye? Seni
zorla neyese mecbur
etmishem? Ela naza qoymusan
ozuvu…
-Men bele olsun istemirdim…
-Bes nece olacaqdi? Hem niye
demirsen men umumiyyetle
istemirdim?!
-…
-Bax gordun, susursan.
Yeniden arxayinliqla uzandi.
Aram-aram dillendi:
-Elbette, senin xarakterini
nezere alsaq, bu senin uchun
fovqelbesher bir sheydir.
-Mence bunun xaraktere dexli
yoxdur. Hami uchun bele olardi,
senin uchun yox?
-…
-Berfim?!
-Ne?! Ne eshitmek isteyirsen
menden? Senin kimi artistlik
edim?
-Men artistlik etmirem!
-Ele ise daha pis!
Basha dushdum ki, ikimiz de
saglam muzakire edecek halda
deyilik.
-Yaxshi indi nece olacaq bes?
-Hech ne olmayacaq, Elxan,
hech ne! Evvel nece
yashamishdiqsa, bundan sonra
da bele yashayacagiq.
-Bele shey olar?!
-Niye olmur?
-Men bacarmaram.
-İndiyene qeder nece
bacarmishdin bes?
-O ferqlidir.
-Neymish ferqi? İndiye