ə qalmısanda! Qızlar oğlanların etdiklərini edə bilməz! Da özün istədin, gəl mənimlə.- deyib, qapıya tərəf getdi.
Jalənin yanından keçəndə, üzünə baxıb mırıldandı.
- Üzündən belə ifritəlik yağır. Içiqurumuş...
Əli çölə çıxandan sonra, Jalə dərindən bir nəfəs aldı. Amma Əlinin son sözləri ona təsir etmişdi. Istər istəməz əlini üzünə apardı. Zeynəbin ona baxdığını görüb, soruşdu:
- Doğurdan üzümdən ifritəlik yağır?
Jalə bunu elə saflıqla soruşmuşdu ki, Zeynəb gülümsədi. Yox, Jalənin üzü gözəl idi. Hətda ağzını açmasa sevimli sayılardı da.
- O nə sözdü? Çox gözəl üzün var maşallah. Hər oğlanı heyran edər...- deyən Zeynəb, Jalənin üzünün dəyişdiyini görüb udqundu.
Son cümləyə kimi yaxşı gəlmişdi, amma “hər oğlanı heyran edər”... Jalə əllərini masanın kənarına qoyub, əyildi. Gözlərini qıyıb, diqqətlə Zeynəbə baxdı. Qəzəblə fısıldadı:
- Oğlanı heyran edər? Necə yəni, səncə qadın gözəlliyi ancaq kişilər üçündü? Sən də qadın bədənini ticari alətə çevirib hər il milyonlar qazananların tərəfindənsən? Hıı? De görüm sən də qadının gözəlliyini ön pılana çəkib, beynini yox sayan axmaqlardansan? Patriarxiya sənin beynini bu qədər yeyib? Cavab ver!
Zeynəb az qala burun buruna dayandığı Jaləyə qorxaraq baxıb, gözlərini qırpışdırdı. Nə deyəcəyini bilmirdi. Ağzını açıb, nəsə demək istəyirdi, amma Jalənin o baxışları imkan vermirdi.
- Dilim-dilim olasan dilim...
Jalə üçün bu cavab kifayət idi. dikəlib, gülümsədi.
- Afərin. Yaşasın feminizm! – deyib, çıxdı.
Onun çıxması ilə Elmanın girməsi bir oldu. Bilərək Əlinin gütməsini gözləmişdi. İndi Jalənin də getdiyoini görüb, Zeynəbə yaxınlaşdı.
- Gözəl qız, sabahınız xeyir...
Zeynəb tək qaşını qaldırıb Elmana baxdı. masasından qalxıb, düz Elmanın üstünə yeridi. Elman nə olduğunu anlamasa da, təhlükə də olduğunu hiss edirdi. Qaç Elman, qaç...
- Nə gözəl? Hə?! Siz oğlanlara ancaq qadın gözəliiyi lazımdı hə?! bəs ağlımız?! Ancaq bədənimizin dalınca düşmüsüz! Hamınız leş yeyən mikrobsuz! Rədd ol!
Zeynəb bütün hirsini Elmanın