ə Jalənin oxuyub, işləməsini istəyirəm. Heç bir oğlan ondan nədədə üstün olub, alçaltda bilməsin deyə. Mənim başıma gələnlər, onun başına gəlməsin...
Sima xanım öz-özünə “deməli bütün bu kişi düşmənliyi, feminizm 2-3-cü sinifdəki sevgiyə görədi?”- deyə pıçıldadı. Hələ birdə baldızının ağlamaqlı olduğunu görüb bilmədi ağlasın, ya gülsün...
*****
- Həpçi...
Əli çiynini çəkib, mızıldandı:
- Sağlam ol demək ürəyimdən gəlmir.
- Narahat olma, deməsəndə səndən uzun yaşayacam.
Əli maşının güzgüsündən Jaləyə əsəbi bir baxış atdı. Jalə də eynisini ona qaytardı. Bu qız Əlinin hər hərəkətinə, dediyinə cavab verməyə and içmişdi elə bil. Hələ Əlidən istifadə etməsi... Oynadıqları oyun yadına düşdükcə daha da əsəbləşirdi Əli.
- Ey, sən niyə bu işdən əl çəkmirsən? Get başqa yerdə işlə da. Məndən uzaq, Allaha yaxın ol.
- Aşağıdan başlayıb, yuxarı dırmaşmaq lazımdı.
Öz şirkətlərinə “aşağı” deyilməsi Əlini əsəbləşdirsə də, kiçik bir şirkət olduqlarını özü də bilirdi. Odurki cavab gözləmədən pıçıldadı:
- Hələ yuxarı çıxmaq fikri də var. Neyləyəcək, inşaat şirkəti quracaq?...
- Niyə də yox?
Bu cavab Əlini güldürdü. Güzgüdən Jaləyə baxıb, istehza qarışıq maraqla soruşdu:
- Azərbaycanda bir qadının inşaat şirkəti qura biləcəyinə inanırsan?
- Bir ara Azərbaycanda qadın memar ola biləcəyimə iandığımı soruşanlar da olmuşdu. Həm sən niyə əl çəkmirsən ki? Get başqa şirkətdə işlə, təcrubən də var.
Əli gözlərini yoldan çəkmədən:
- Olmaz, ancaq bu şirkətdə işləməliyəm.
- - Niyə ki?
- Sovet vaxtında burda çoxlu təəz binalar tikilirdi, memarlara, inşaatçılara ehtiyac vardı. Sonra hər şey dəyişdi. Mingəçevirdə yeni binalar tikilməz oldu. Şəhər böyüməyi dayandırdı. Bütün şirkətlər ya dayandı, ya da Bakı, Gəncə kimi böyük şəhərlərə köçdü. Bir tək bizim şirkət güclə də olsa ayaqda qalıb. Mən də bu şirkətdə işləmək istəyirəm. Atama, ə...öhöhhö
Əli cəld sözünü öskürərk kəsib, ağzını tutdu. “Az qala Atamla əmimim şirkəti olduğunu deyəcəkdim! “- deyə düşünüb, güzgüdənJalənin sual