dolu baxışlarını gördü. Səhvini düzəltməyə çalışdı.
- Yəni ataman əlahəzrətin yanında olub, kömək etmək istəyirəm. Bizim müdirə belə deyilməsindən xoşu gəlir...
Jalə başını yelləyib, tək kəlimə etmədi. Müdirin belə şeylərdən xoşu gələn adam olduğu heç ağlına gəlməzdi. Şirkətə çatdıqda maşından düşdülər. Elə ofisə girmişdilər ki, çıxan Rəşid bəylə rastlaşdılar. Rəşid kişi ikisini də sorğu-sual etdi. Razı qaldığı bəlli idi. Amma ən çox Jalənin dəqiq və texniki cavablarından xoşu gəlmişdi. Bunu gizlətmədi də.
- Çox sağ ol Jalə qızım. Mən artıq şirkəti sizə əmanət edib gedə bilərəm. Əlinizdən gələni edin.
- Baş üstə əlahəzrət.
Hər kəs təəccübdən donub qalmışdı. Jalə nə olduğunu anlamayıb, hamının üzünə bir baxdı. Nə qaş-qabağını düyünləyən Rəşid kişi, nə masasında üzündə dəhşətli bir ifadə olan Zeynəb tək kəlimə edirdi. Əli isə... Əlini ağzına tutub, gülməyini güclə saxlayırdı. Rəşid bəy özünə gəlib, Jaləyə yaxınlaşdı. Üzünə baxmadan soyuq səslə dedi:
- Yaxşı qızsan, amma bil ki, mənim iş yerində yaltaqlıqdan xoşum gəlmir.
Rəşid bəy yanından keçib getdikdən sonra Jalə başını aşağı saldı. Qulaqlarına kimi qızarmışdı. Elə utanırdı ki... birdən pıqqıldama eşidib, üzünü yana çevirdi. Əli artıq gülməyini gizlətmirdi. Jalənin üstünə gəldiyini görüb, onu qabaqladı. Az qala onunla burun-buruna gəlib:
- Birincisi səhv dedin, “ataman əlahəzrət” olmalı idi. ikincisi sənə mən dedim elə de?- deyib, gözlərini Jaləyə dikdi.
Ciddi dayanmağa çalışsa da, gözlərinin içi belə gülürdü.
- Həm, qalibiyyətə gedən hər yol məqbuldur.- deyib, göz vurdu.
Jalənin çiyninə yüngülcə toxunub, yanından keçib otaqlarına getdi. Jalə əlini qaldırıb ürəyinə qoydu.Bilmirdi ürəyi qəzəbdən belə tez döyünür, yoxsa....Bilmirdi ürəyi qəzəbdən belə tez döyünür, yoxsa... Başqa nədən ola bilərdi ki? Jaləyə görə başqa bir səbəbi ola bilməzdi, olmamalı idi. Bəs Əliyə görə?
Günlər öz axarı ilə gedirdi. Əli və Jalə arasındakı rəqabət biraz durğunlaşmışdı sanki. İkisinin də bu iş istəməyə öz səbəbləri