l soruşdu. Amma ustanın səsindəki inciklik gözündən qaçmadı. Yumru üzünü tam bürüyən səmimi bir təbəssümlə soruşdu:
- Nolub ay usta? Nədən narazısan yenə?
- Nədən narazı olum ki... Xeyirli olsun da, oğlunu da nişanlayıfsız. Adam bir xəbər eliyərdi.
Yazıq Cəmil bəy eşitdiyinə inana bilmədi. “yəni oğlumun nişanlandığından xəbərim yoxdu? Bəlkə mənə deyiblər, yadımdan çıxıb?”- deyə düşündü. Özünü o yerə qoymayıb, şəstlə dedi:
- Da bağışla usta. Nağarax, oğlumuz gedib yapışdı bir sarı qızdan ki, “alın bunu mənə”. Heç qohum-qardaşa xəbər ələməyə vaxt olmadı. He he ehe...
- Amma qız qaraşındı axı?.
Cəmil bəy gülməyini kəsib, ustaya “doğurdan?” deyərmiş kimi baxdı. Özünü sındırmayıb, yenə gülə-gülə dedi:
- Ehe he...yəni Əlidən daha ağdı deyə...
- Jalə qızım Əlidən qaradı axı?.
- Hımfff.
********
Əli otağın qapısın açıldığını görüb, tez ayaqlarını qaldırıb masanın üstünə qoydu. Qollarını da başının altında çarpazlayıb, içəri girən Jaləyə mənalı-mənalı baxdı. Amma Jalə heç ona tərəf baxmırdı belə. Heç nə olmamış kimi gəlib masaının digər ucuna əyləşdi. Başını aşağı salıb, öz işi ilə məşğul olurdu. Bu isə Əlini dəli edirdi. Özü ayaqlarını yerə salıb, normal oturdu. Qələmi əlinə alıb, o da güya bir işlə məşğul imiş kimi görünmək istədi. Amma alınmırdı. “Günümə bax. Elə bil etiraf edən mənə. Qız uşağı kimi utanıb-qızarmaqdan bir təhər oldum. Hələ buna bax, necə sakitdi! Ey, ifritə burda sevdiyin adam var eee. Bir bax, utan,nə bilim normla bir qız kimi davran da.”- deyə düşünən Əli düşmən kimi Jaləyə baxırdı. Birdən ağlına gələn fikirlə gülümsədi. Kreslosunu qabağa çəkib, biraz əyildi. Jalənin qulağının dibində dedi:
- Deməli keçen dəfə “nişanlısıyam” deyəndə yalan deyildi, sadəcə xəyalın idi hə?
Jalə başını qaldırıb Əliyə baxdı. Əli bic-bic gülümsəyirdi. Jalənin zəif nöqtəsini tapdığına əmin idi. Jalə “hmm”layıb, düşünürmüş kimi uzağa baxdı. Cəld Əliyə tərəf çevrilib, soyuq və quru dedi:
- Yox. O vaxt da, səninlə nişanlı olma fikri belə indiki kimi ürəyimi