göstərdi. Əli onların yanənda Elmana heç nə edə bilməzdi. Ondan əl çəkib, ailəsinə açıqlamağa başlayacaqdı ki, hamının onu yaddan çıxarıb öz aralarında danışdığa başladıqlarını gördü.
- Ay əmi... ana? Ata...? biriniz mənə qulaq asacaqsız?!
Cavab yox idi. Bilirdi, bu artıq onun deyəcəyi heç bir şeyi veclərinə almayacaqları demək idi. Başını əlləri arasına alıb, stula çökdü.
- Hamısı...hamısı o ifritənin planıdı. məni ələ keçirə bilmədi, ailəmi ələ keçirdi. Indi yəqin sevindiyindən bilmir neyləsin...
*****
- Əsla olmaz!
Jalə atasının yanında qışqırdığının fərqinə varıb, başını aşağı saldı. Anasıgil Əlinin ailəsinin elçi gəldiyini deyəndə, əsəbdən nə edəcəyini bilməyib, stuldan sıçrayıb qışqırmışdı. İndi sakitləşməyə çalışıb, biraz asta tonda dedi:
- Mən istəmirəm. deyin, zəhmət çəkib gəlməsinlər.
- Gələcəklər. Başqa yolu yoxdu.
Nadir kişi sözünü deyib, üzünü çevirdi. Bu qərarın onun da ürəyindən olmadığı bəlli idi, amma...
- Ay qaqa qız deyir istəmirəm, da nəyə gəlirlər? Kimi verəcəksən onlara? Zorla verəcəksən qızı?! O birçəklərini bir-bir yolaram haa...
- Bəsdi! Qızın adına söz çıxıb, orda-burda nişanlı olduğu deyilir. Başqa yolu var bunun?! Camaatın dilinə düşək?!
Yetər xanım qardaşını heç belə əsəbi görməmişdi. Hər davalarında son sözü o deməli idi, amma bu dəfə dinməyə cəsarəti yox idi. Jalənin yazıq baxışları ürəyini parçalasa da, susurdu.
- Mənim onlara veriləcək qızım yoxdu. Camaat da getsin özünə məşğələ tapsın. Onların ağzına baxıb, bədbəxt eləməyə böyütməmişəm qızımı.
Nəinki Jalə ilə Yetər xanım, hətda Nadir kişi də təəccüblə Sima xanıma baxırdı. 25 illik həyat yolda.ının səsinin belə yüksəldiyinə heç şahid olmamışdı. Hələ birdə Nadir bəyin sözünün qabağına söz demək?... Sima xanım isə buna peşman görünmürdü. Gözlərini qırpmadan Nadir kişiyə baxırdı.
- Yaxşı... hələ bir gəlsinlər, baxarıq.
Yetər xanım qardaşının kürəyinə vurub, gülə-gülə dedi:
- Ay sağol. Bu 40 ildə ilk dəfə adam kimi söz dedin. Deməli ki, o keşəl başın balqabaq