a yaxın olan Rəşid bəyi qaşlarını qaldırıb süzdü. Amma öz planlarını qurmaqla məşğul olan Rəşid bəy bunu görmədi belə . Yetər xanım da biraz yana çəkilib, göz süzdürməklə kifayətləndi. Əmi ilə qardaşoğlu qadınları anlama da eyni dərəcə də cahil idilər deyəsən...
*****
Jalə iş vaxtının bitməsi ilə şirkətdən çıxdı. Heç bir-iki addım getməmişdi ki, qarşısını biri kəsdi. Əlindəki dönəri ona uzadan Əliyə baxıb, soruşdu:
- Bu nədir?
- Dönər.
- Bilmirdim... neynəyəcəm bunu?
- Yeyəcəksən. Bütün səhər yeməkdən danışıb, beynimi xarab eləyən sən deyildin.
Jalə nə vaxt yeməkdən danışdığını xatırlamağa çalışarkən, çantasını qarışdırırdı. Deyəsən dönəri rədd etmək niyyətində deyildi. Sonunda axtardığı pulu tapıb, Əliyə uzatdı.
- Bu nədi?- deyə bir qədər sərt tonda dilləndi Əli.
- Dönərin pulu.
- Səndən istədim?!
- Mən də səndən dönər istəməmişdim.
Əli özünü cilovlayıb, daha sakit tonda dedi:
- Bunu özüm istəyib aldım. Da ! manatlıq şeyin pulunu səndən almayacam ki. Bir manat nə olan şeydi?
- Hər şey elə bundan başlayır. Əsrlərdir qadınlar onlara verilən “təmannasız” hədiyyələri bu bəhanələrlə qəbul ediblər. Axırda isə maddi olaraq tamami ilə kişidən aslı hala gəliblər. Bu gün bir manatlıq, sabah 10 manatlıq...və bir gün bütün bunların əvəzinə azadlığın. Ödəyə biləcəyim bir şeyi hədiyyə olaraq qəbul etmək niyyətim yoxdur.
Əli qəzəbdən boğulurdu. O bunu tamami ilə saf niyyətlə etmişdisə, Jalə yenə böyük bir drama çevirmişdi. Lakin bu dəfə onunla söz güləşdirməyə həvəsi yox idi. Odur ki, inciklik qarışıq qəzəblə manatı ondan alıb, dönəri az qala zorla əlinə verdi. Tək kəlimə etmədən arxasını dönüb getmək istəyirdi ki, gördüyü mənzərə onu dayanmağa məcbur etdi. Jalə hələ isti olan dönəri iki əllə qavrayıb, burnuna yaxınlaşdır. Ləzzətli qoxusunu içinə çəkib, həzzdən gözlərini yumdu. Qoxusu ilə doyandna sonra gözlərini açıb, Əliyə baxaraq gülümsədi... Bütün bunlar... Kiçik detalları nəzərə almasaq Əlinin yuxusunun eynisi idi. Odurki qeyri-iradi Jaləyə yaxınlaşdı. Ona