təhlükəli idi axı.
- Hmm, bəs gec çıxsaq evə necə gedəcəyik?
- Mən! Yəni səni mən ötürərəm!- deyə bağıran Elcan, Əlinin qolundan qurtulub Zeynəbə tərəf qaçdı.
Artıq Əlini vecinə alan yox idi. Zeynəb ona yapışan Elcanı qopartmaqla məşğul idi. Jalə isə bilmirdi o məşhur feminist nitqlərindən birini etsin, yoxsa onların bu halına gülsün. Eyni hal yemək boyunca da oldu. Əli səssiz-sedasız yeməyini yeyirdi. Işlərin istədiyi kimi getmədiyi üzündən oxunurdu. Elcanla Zeynəbin səs-küyündən onun bu səssizliyi elə də gözə çarpmırdı. Bir tək Jalə arada oğrun baxışlarla onu süzüb, narahat olurdu. Amma bu narahatlığını əsla bildirməzdi. Yemək bu ritmdə davam edərkən, daha uzaqlarda başqa söhbətlər gedirdi...
*****
- Ay qardaş elə gəşəng qızdı ki, özün heyran olasan. Gəşəngdi, ağıllıdı, əl qabiliyyəti əladı. Yəni sizə elə gəlin olacaq, elə gəlin olacaq... Mənim öz oğlum olsaydı, əsla əlimdən buraxmazdım belə qızı.
Elya xanım Rəşid kişinin hərarətli nitqinin bitməsini gözləmədən təəccüblə dedi:
- A qardaş sənin də oğlun var da. Maşallah boylu-buxunlu, yaraşıqlı...
Rəşid bəy üzünü turşudub:
- Ay gəlinbacı sən ona oğul deyirsən? Hələ gündə birinin dalınca düşməklə məşğuldu. Nə vaxtki eşşəkliyi boynundan atıb, adam balası kimi davranar, onda mən də deyərəm “oğlum var”. Hə, harda qalmışdım...?
- Əldən buraxılmayacaq qız. A qardaş sənə nə düşüb? Bu qız kimdiki onu belə tərifləyirsən? Bazarda çürük meyvə satanlar kimi...
- Ayə indi sən nə demək isəyirsən hay? Deyirsən mən boyda kişi, doğma qardaşım oğluna pis qız taparam? Mənim sözümə inanmırsan hay?
Cəmil bəy onun üstünə yeriyib, sözlərini birnəfəsə deyən qardaşından çəkinib yerindəcə büzüşdü. Başını yelləyib, cəld təsdiqlədi:
- Əlbətdə, əlbətdə inanlram qaqa. Sən nə deyirsən, baş üstə. Onsuzda bu qız lap Əli istəyən qızdı. Evə gəlsin danışarıq onunla...
Bu cavabdan razı qalan Rəşid bəy qardaşının başının üstündən çəkilib, kresloya yayxandı. Üzündə razı bir gülümsəmə vardı, gözləri isə hiyləgərcəsinə