ə parıldayırdı...
*****
Yemək bitdikdən sonra Elcanın yalvarmasına dözə bilməyən Zeynəb onunla getdi. Jalənin isə belə bir niyyəti yox idi deyəsən. Heç Əlinin təklifini gözləmədən avtobus dayanacağına tərəf gedirdi.
- Gecənin bu vaxtı avtobus gəlməz. Həm gəlsə də, bilirsən kimlər olacaq içində?
Jalə geriyə çevrilib, arxasüınca gələn Əliyə baxdı. qolundakı saata baxıb, çiynini çəkdi:
- O qədər də gec deyil, gələr. Həm kimlər olur ki?
- Ancaq oğlanlar.
- Vay, təbii düşmənlərim hə?
Əli Jalənin kinayə ilə dediyi sözlərə fikir verməyib, biraz daha ona yaxınlaşdı. Başını yerdən qaldırmadan, pıçıltıya bənzər səslə dedi:
- Mən aparım... əni maşınım var axı, sənin yoxdu.
- Indi yoxdur, olacaq.- deyə qışqıran Jalə, Əlinin başını qaldırıb ona baxdığını görüb soruşdu- yoxsa qadınların maşın sürməsinə də etirazın var?
- Əlbətdəki var. Birinicisi çox diqqətsizsiz. O güzgülər saçınıza-başınıza baxasız deyə deyil ee. Qaydaları da bilmirsiz. Həm kişilər duran yerdə siz niyə sürəsiz ki? Gərək yoldan keçənlər fikirləşsinki “bu özü sürməklə hata gedir?”?.
Jalə ona daha da yaxınlaşıb, əsəbi tonda:
- Yox ha! ən azından heç yolun ortasında yarış edən, bir-birinə ötməyə çalışmır qadın sürücülər! Həm necə yəni fikirləşirlər?! Onların fikirləşməyə beyinləri varsa, getib öz beyinsizliklərini fikirləşsinlər!
Əli:
- Beyinsiz?! Elə fikirləşənlərdən biri də mənəm!- deyib, birdən ayıldı.
Yenə dava edirdilər. Geri çəkilib, üzünü çevirdi. Soyuq havanı ciyərlərinə çəkib, mızıldandı:
- Həmişə belə edirsən...
- Ha? Mən?
- Əlbətdəki sən!-deyə bir anda ona dönüb, içindəkiləri boşaltdı-“ Qadınlarla kişilər bərabərdi, sizin etdiklərinizi biz də edə bilərik” nə bilim nə! Bir dəfə də sakit dur! Içi qurumuş ifritə! əminəm özün evdə qalmısan deyə belə danışırsan. Səsin ciyiltilidi, əsəblərimə toxunur. Hələ bax indiki kimi şeytan kimi baxan gecə yuxulara girən kabusdan fərqin yoxdu. Dikbaşsan, inadkarsan, bir dəqiqə susmursan! Nə vaxt bir söz desəm, o dəqiqə ona etiraz edəcək bir şeylər