Odurki:
- Istəmirəm...-deyə pıçıldayıb, evdən çıxdı.
*******
Jalə qapının dəstəyini tutub, aşağı çəkməyə tərəddüt edirdi. Əlinin içəridə olduğunu Zeynəbdən öyrənmişdi. Bütün həyacanını gizlədib, özünə toxdaqlıq verdi. Dəstəyi aşağı çəkib, cəld içəri keçdi. Soyuq və quru səslə:
- Sabahın xeyir.- deyib, Əlinin üzünə belə baxmadan yerinə əyləşdi.
- Niyə?
Bu sualı gözləsə də, eşidəndə bədənindən gizilti keçdi. Başını qaldırmadan:
- Bu gün yeni lahiyə gələcək. Çertyojunu sən çəkəcəksən, yoxsa mən?
- Niyə axı?
- Ikimiz eyni anda çəkə də bilərik. Amma eyni şeyi planlamalıyıq.
Əli Jalənin bilərəkdən onu anlamamış kimi davrandığını görüb acı-acı gülümsədi. Bu yollarla onu saxlamaq olmazdı. Əllərini masaya söykənib, Jaləyə tərəf əyildi. Biraz daha əmranə tonda dedi:
- Niyəsini bilmək istəyirəm. Buna haqqım var.
Jalə başını qaldırdıq da isə diksindi. Tünd makiajı belə gözlərindəki qızarıqlığı gizlədə bilməmişdi. Amma Jalə onun üzünə dik baxırdı. Eyni əminliklə soruşdu:
- Nə olacaqdı?
- Sənin məndən xoşun gəlir, mənim də səndən...deyəsən.
- Sonra? Evlənəcəkdik?
Əli sualın mənasızlığına gülümsəyib, dedi:
- Əlbətdə!
- Ya sonrası?
- Ha? Indi sonrasını açıqlamayım...
- Mən Almanyada təcrübəyə getmək istəyirəm. Bura qayıdıb böyük şirkətlərlə işləmək, sonrasında isə öz şirkətimi yaratmaq istəyirəm. Səninlə evli olsam bunları etməyimə icazə verəcəkdin? 5 il xaricdə olmama razı olacaqdın?
Sualın ağırlığı ilə kreslosuna çökən Əli fısıldadı:
- Yox... Amma bunlar olmadan da xoşbəxt olmaq olar! Yeni ev, ailə...
- Arzularımı kənara itələyib bir evdə bir ömür səninlə yaşamaq məni xoşbəxt edər. Amma 1 il, 3 il, 5 il... sonrasında bütün xəyallarımın üstündən xətt çəkdiyin üçün hər gün sənə nifrət edəcəm və bu günbəgün böyüyəcək. Ya sən?
Bu səfər cavab gözləmək sırası Jalədə idi. iri qara gözlərini Əliyə dikib, ümid qarışıq ümidsizliklə cavabını gözləyirdi. Əlinin isə nitqi tutulmuşdu. Nə deyə bilərdi ki? Gözlərini ondan qaçırıb, boşluğa dikdi. Səbəbini bilmədiyi bir