ə dedi:
- Mənə nə baxırsan eşşək oğlu eşşək? get öz zibilini özün təmizlə, uşaq deyilsən ki?.
Əli başını yelləyib, ayağa qalxdı. Qapıya tərəf gedib, ağlına bir şey gəlmiş kimi bir anda döndü:
- Bax əmi bibisi kimdi bilmirəm, amma o xalası ifritədi. ondan uzaq dur. O arvad səni də boğar, məni də.- deyib, dediklərini isbat etmək istəyirmiş kimi dəhşətdən böyümüş gözlərlə əmisinə baxdı.
Rəşid bəyin ona qəzəblə baxdığını görüb, cəld otaqdan çıxdı. Öz otağına irəlləyib, qapını açıb içəri keçdi. Jalə fürsətdən istifadə edib yenə başda oturmuşdu. Tək kəlimə etmədən, keçib yerinə oturdu. Əlini çənəsiin altına qoyub, gözlərini ona dikdi. Jalə üzündə gəzən baxışları hiss etsə də, tək kəlimə etmirdi. Amma vaxt keçsə də, Əlinin gözlərini ondan çəkmək niyyəti yox idi deyəsən. Artıq bu onu qıcıqlandırmağa başlayırdı. Başını qaldırıb, əsəbi şəkilə dedi:
- Nə var?! Nəyə baxırsan?!
Əli heç halını pozmadan, sakit səslə:
- Heç. Gözəl görünürsən...
Bir anda yanaqları allanan Jalə heç bir şey demədən başını aşağı saldı. Əli isə baxmağa davam edirdi...
Əli evə gəldiyi andan bəri Elya xanımın xoş anını tutmağa çalışırdı. Amma səhər olanlardan sonra bu o qədər də asan deyildi. İndi də boşqbları sərt şəkildə masaya qoyub, Əliyə tərs bir baxış atan anasına yazıq bir gülümsəmə ilə baxdı.
- A-ana...?
- Nədi?
Əli kobud cavabdan çəkinib, səsinin tonunu biraz daha alçaltdı:
- Ana demək istəyirəm ki...bu nişan məsələsi...-Elya xanımın əsəbləşdiyini görüb, qalanını bir nəfəsə dedi.- Mən o qızla evlənmək istəmirəm. Nolar bu məsələni bağla.
Gərgin şəkildə Elya xanımın reaksiyasını gözləyirdi. Elya xanım yavaş addımlarla Əliyə yaxınlaşıb, ona tərəf əyildi. Düz gözlərinin içinə baxıb, soruşdu:
- Doğurdan?
- Hə...?
- Ay mənim bir dənə oğlum! Gəl bura, ay birdənəm mənim... Bilirdim, bilirdim ki mənim ağıllı oğlum elə şey eləməz...
Elya xanım Əlinin boynunu qucaqlayıb, üz-gözündən öpürdü. Bu xəbərə çox sevindiyi bəlli idi.
- Birdə, ana... siz basqa bir yerə elçi getməlisiz...- Əli