. Həyatını sənin təkamülünü izləyərək keçirməyin kabus olduğumu anladı.
Əli Jaləyə tərəf əyilib, əllərini masaya çırpdı. əsəbi şəkildə:
- Həyatını mənə baxaraq keçirmək bəzi qızların xəyalıdır amma!
- Dişi ayıların?
- Nə?!
Jalə istehzalı bir təbəssümlə:
- Erkək ayılardan “qıl” fərqi ilə üstünsən axı.
- Sən...!- Əli yenə dalaşdıqlarının fərqinə varıb, bir anda sakitləşdi.
Yerinə əyləşib, bu dəfə sakit tonda dedi:
- Əslində səninlə başqa şey haqqında danışmaq istəyirdim. İkimiz haqqında...
Jalə bildirməsə də, Əlinin nə deyəcəyini səbirsizliklə gözləyirdi. Həyacandan ürəyi daha tez döyünürdü. Amma Əlinin:
- Sizə elçi gəlmək fikrimiz var.- deməsi ilə süstləşdi.
Başını yelləyib, başdansovdu cavab verdi:
- Hə, hə. Bilirəm.
Əli bu cavabı gözləmirdi. Hələ Jalənin belə vecsiz cavab verib, tez öz işinə gömülməsini heç. Təəccüblə ona baxıb, pıçıldadı:
- Nolub belə? Əmi, bəlkə xəbərim olmadan artıq bizi evləndirmisən də? Bir bilməyən mən idim? Bu kişiyə nə deyəsən...
Əmisinin qarasına deyinirmiş kimi davransa da, əslində ürəyində hər şeyin belə tez həll olmasına sevinirdi. Jalənin bu vecsizliyini utanmasına yozub, gülümsədi.

Axşam Əli içəri keçdiyi anda, anası üstünə cumdu.
- Tez, tez giyin oğlum. Gecikirik, camaat bizi gözləyir eee.
- Ha? Nə? Kim? Hara belə?
Əli təlaşlı anasının onu niyə çəkişdirdiyini anlamayıb, təəccübdən donub qaldı. Otağa keçdiklərində yaxşı geyinmiş atası və əmisini görüb, təəccübü daha da artdı.
- Nə olub? Siz niyə belə geyinmisiz?
Rəşid kişi qımışıb, göz vuraraq dedi:
- Nə olacaq, bilmirsən? Elçiliyə gedirik də...
- Nə?!
Əli anasına baxıb, onun üzündəki ifadədən də əmisinin doğru dediyini anladı.(müəllif: Cəmilə Məmmədli) Belə tez olacağını gözləmirdi, hələ bu gün olacağını heç! Amma buna sevinmədiyini desəydi, yalan olardı. Anasının onu yenə öz otağına çəkib, paltar seçməsinə belə icazə verdi. Üzündə gizlədə bilmədiyi həyacan qarışıq sevinc vardı.
*****
“Allahım sən məni qoru. Burdan sağ-salamat çıxım, bunun əlindən