n işə düşdükdə ikisi bir daha tək kəlimə etmədilər...Qapı döyüldüyündə Rəşid bəy nişanlısı ilə telefonla danışırdı. Kimin gəldiyini bildiyindən üz-gözünü qırışdırıb, dilucu “girin” dedi. Qapı aralandıqda qaş-qabağını sallamış Əli içəri girdi.
- Hə bidənəm, hə danışarıq sonra. Öpdüm al yanaqlarından – deyib, Əlinin ikrahla ona baxdığını gördü – Nədi?
- Deyirəm heç arlanma yoxdu da sizdə. Qoca yaşınızda birdənəm-mirdənəm, yanaq-filan... Nolub eee.
Rəşid kişi əsəbdən nə deyəcəyini bilməyib, telefondakına “sağ ol həyatım” deyib, Əliyə dil çıxardı.
- Bu qoca ağlını itirib. Görməmişin bir nişanlısı oldu...
- Nolsun, sən də o da yoxdu ki?
- Imkan verdiz ki?. Bir-iki gün dözsəydiz öləcəkdiz elə bil.
- Eh, sən nə bilərsən sevgi nədir? Bir-iki gün deyil, bir-iki saatın həsrəti belə adamın ürəyini parçalayır... – deyən Rəşid bəy əli ilə ürəyini tutub yazıq-yazıq baxdı.
Əli boş-boş əmisinə baxıb başını yellədi. “ 100% o ifritə bu kişiyə cadu eləyib. 50 yaşındakı adam yeniyetmə oğlanlar kimi davranır. Hə, biz nə bilərik sevgi nədir?. Siz bir ayağı burda, bir ayağı gorda olanların əlindən nə sevgimiz oldu ki!” – deyə fikirləşib, soyuq səslə dedi:
- Nə olub müdir bəy, niyə çağırmışdız məni?
- Hə, onu deyəcəkdim. Sınaq müddəti bitir, kimin işə alınacağı...
- Kim? Kim?!
Əlinin təlaşlı suallarına qarşılıq Rəşid bəy ona təəccüblə baxdı. onu baxışları ilə süzüb, həqiqətən də cavabını səbirsizliklə gözlədiyinə əmin olduqdan sonra dilləndi:
- Səncə? 5 ildən çoxdu burda işləyən, işin incəliklərini yaxşı bilən, şirkətin yarısına sahib doğma qardaşımın tək oğlunu qoyub, təcrübəsiz və zəif qızcığazı götürürəm.
Onun səsindəki istehzanı hiss edə bilirdi Əli. Ilk öncə buna sevinsə də, birdən beynində bir cümlə əks-səda verdi: “Bu iş alınmasa Almaniyaya gedəcəm...”. Cəld yerindən atılıb qışqırdı:
- Yox əmi! Ola bilməz, işi mütləq ona verməlisən!
- Baş üstə! Bə sonra sən neyləyəcəksən avara?!
Bu sual Əlini düşünməyə məcbur etdi.(müəllif: Cəmilə Məmmədli) Doğurdan, nə edə