ə başını yelləyib, qapını açaraq qonaqlara yolu göstərdi. Əli də onların arxasıyca getmək istəyirdi ki:
- Sən qal.
- Amma işıq dirəkləri?
- Göstərəcəm mən sənə dirəkləri...! Gəl, otur!
Əli Rəşid bəyin əmranə tonundan çəkinsə də, özünü o yerə qoymayıb vecinə deyilmiş kimi kresloya oturdu. Qəzəbdən bığlarını çeynəyən əmisinə boş-boş baxıb dedi:
- Nolub əmi?
- Əsl sənə nə olub eşşəy oğlu eşşək! Neynəmək fikrin var?! Batırasan məni?! Yaxşıkı Jalə qızım vaxtında gəldi, yoxsa nə... – Rəşid kişi birdən duruxdu.
Gözlərini Əliyə dikib, bu dəfə yumuşaq tonda:
- Əli, yoxsa səni qovum deyə belə qatıxlayırsan? Bax əgər o qız burda işləsin deyə...
- Əlaqəsi yoxdu. Işim-gücüm qurtarıb, o ifritə burda qalsın deyə əlləşəcəm! Yenə beynində bir şeylər qurma əmi. Mənim bacardığım budu sadəcə. –deyib, Rəşid bəyin sözünü kəsən Əli bunları bir nəfəsə deyib otaqdan çıxdı.
Rəşid kişi Əlinin etiraz etməsinə rəğmən niyə belə elədiyini anlayırdı. Yorğun gözlərini boşluğa dikib ağır-ağır düşündü. Yox, indiki vəziyyətdə iki yuxarı pilləli işçiyə maaş verə bilməzdi. Əlinin maaş istəməyəcəyini də bilirdi, amma bir tək boş yer vardı. Həm bu məsələ təkcə iş yeri məsələsi deyildi ki, daha ciddi problem vardı... Birdən kiçik gözləri işıldadı. Əlbətdə, bunu tək başına həll edə bilməzdi. Birinin köməyi lazım idi. Cəld telefonun dəstəyini qaldırıb, əzbərlədiyi nömrəni yığdı...
*****
Jalə qapını anasının açdığını görüb gülümsədi. Sima xanımın yanağından öpüb, içəri girdi. Yenə... Nadir kişi ilə Yetər xanımın səsləri az qala küçənin başından eşidilirdi onsuzda.
- Necə yəni qoymayacan getsin?! Bəyəm öz başınasan?! Həm mən getdim da, noldu?!
- Getdin, getdin. Bari getməmişdən az da olsa adama oxşayırdın, ora gedəndə ifritəliyin tamamlandı!
- Həmişəki sözlərini niyə demirsən?! Evdə qaldın-filan? Gördün, mən deyirdim ki, uyğun adamı gözləyirəm. Axırki gəldi.
Nadir kişi bezgin-bezgin başını yelləyib:
- Bunun tayları nəvə toyu eləməyə hazırlaşır, bu isə... Bu yaşdan sonra eşq vurub