a qaynanayla yaşayaram.
- Əsla olmaz. Ikiniz gəbərdərsiz məni 100%. Paltara qarışa bilmə haqqı tələb edirəm.
- Rədd edildi. Mən sənin ətəklərinə qarışmıram və qarışmayacam.
- Mən ətək geyinirəm ki?!
- Geyinməməyi qadağan etmirəm məsələn.
Əli ofuldayıb başını yellədi.
- Bəs nə?
- A, getdiyim yeri sənə xəbər verə bilərəm məsələn.
- Nə böyük lütf elədiniz xanım. – deyən Əli, kinayə ilə gülümsədi.
- Dəyməz cənab. Başqa?
- Son bir istək. Heç olmasa evlilik təklif etmək mənə qalsın. Əlində bir gül və üzüklə qabağıma çıxsan, gedib bir 9 mərtəbədən özümü ataram ha!
Jalə gülümsəyib, başını razılıq mənasında yellədi.(Cəmilə Məmmədli) Deyəsən ikisi də bir-birini başa düşməyə başlayırdılar. Səssizcə oturub bir-birlərinə baxırdılar. Birdən Əli ağlına gəlmiş fikirlə qımışdı.
- Indi biz sevgili olduq?
- Deyəsən...
- Bəs indi nə olacaq?
Bu sualdan Jalə qızarıb, başını aşağı saldı.
Bundan sonra nə olduğu məlumdur. Bir-birlərinə tərəf addımlamaq qərarına gəlib, özlərindən və prinsiplərindən kiçik-kiçik qurbanlar verdilər. Eyni anda, haqsızlıq etmədən, bərabər... və bu qurbanları onları daha da yaxınlaşdırdı. Jalənin getmə vaxtı gəldiyində artıq hər kəs onları nişanlı sayırdı. Bir tək Jalədən başqa. Ona görə Əlidən təklif gəlməmişdi, demək ki, ortada evlilik yox idi hələ. Son günə qədər Əlinin bir hiylə etdiyindən şübhlənirdi. Lava limanında belə “sənin getməyimə razı olduğuna inana bilmirəm” demişdi. Əli isə gülümsəyib, “sənin düşündüyün kimi dardüşüncəli deyiləm. əlbətdəki oxumaq haqqındı və getməlisən.” Deyə cavab vermişdi. Amma Jalə təyyarəyə mindiyi anda Elcanın da yanında bitdiyini görüb anlamışdı hər şeyi. Xüsusən də Elcanın üzündən “Əli məni məcbur elədi. Xilas edin!” deyə yalvardığını oxuduqda. Amma bu dəfə etiraz etmədi. Qarşılıqlı qurbanlar...
6 ay ərzində Əli dəfələrlə Almaniyaya gəlmişdi və bunun çoxu Elcanın günahı idi. O bu yolla onu Zeynəbdən ayırıb, Almaniyaya zorla göndərdiyi üçün intiqam alırdı. Amma bu intiqam biraz yersiz idi, çünki Elcan