üzündə güllər açsada sonda yazılan "öpürəm "sözünü keçən gecəyə aid yazıldığını anlamışdı."Çox sağol.Vaxtım olsa gələrəm, ÖPMÜRƏM"deyə cavab yollamışdı. Əslində yazdığı yerə gedəcəkdi amma yenədə naz edirdi. Anar Ayandan gələn cavabı oxuyub yüksək səslə qəhqəhə çəkmişdi.
Ayan səhər naharını etdikdən sonra anasına universitetdən dostlarıyla görüşəcəyini deyib evdən çıxmışdı. Anar onu lunaparkın qabağına çağırmışdı.Ayan parkın qarşısına gəlib Anarı tapmaq üçün ətrafa boylanırdı. Qəfildən gözünü kiminsə yumduğunu görüb qorxmuşdu.Anar isti nəfəsini üzünə tərəf verirdi.
Anar"Deyəsən kimisə gözləyirsən.Amma burda dayanma səni təkbaşına görüb oğurlayarlar...Səncə mən kiməm balaca? "
Ayan"Dayan fikirləşim. .hmm mm məncə sən sözün əsl mənasında ÖKÜZSƏN!"
Anar əllərini Ayanın gözlərindən çəkib onu özünə tərəf döndərmişdi. Ayanın üzünə düşən saçlarını əliylə qulaqlarının dibinə yığaraq əlindən tutub"gedək"dem
işdi. Ayan hara gedəcəklərini bilmədən çaşqın baxışlarla Anara baxırdı .Lunaparkın qapısından içəri girəndə gözlərinə inana bilmirdi.Ən son 10 yaşında gəlmişdi bura, üstündən 12 il keçmişdi..
Ayan'Bura niyə gəldik, "
Anar"Balaca uşaqların yeri parkdı unutdun deyəsən "
Ayan"Mən balaca deyiləm!"
Anar"Tamam körpəm "
Ayan"Off! "
Anar"Hirslənəndə çox gözəl olursan "deyib Ayanın burnunu çəkmişdi.Əlindən tutub onu vikingə mindirmişdi. Ayan yüksəklikdən qorxacağını bilsədə adrenalin sevdiyindən etiraz etməmişdi. Biraz sonra viking daha da yüksəyə qalmağa başlamışdı.Ayan artıq özünə hakim ola bilmədən qışqırmağa başlamışdı.Qorxudan gözlərini belə aça bilmirdi. Anar onun qorxduğunu görüb əlindən tutsada xeyri olmamışdı.Ən sonda onu tutub bərk-bərk sinəsinə sıxmışdı. "Qorxma"deyib onu sakitləşdirməyə çalışırdı. Ayan Anarın sinəsinə qısılıb ona bərk-bərk sığınmışdı. Biraz sonra viking dayanmış və yerə enmişdilər. Ayanın başı döndüyündən ayaqları büdrəmişdi. Anar cəld belindən qavrayıb onu tutmuş daha sonra üzünü əlləri arasına almışdı.Elə bu an bir şəxs əlindəki