verən Allaha məhəbbət, Əlbəttə salıbdır onu ümmanə Füzuli. Ruhun şad olsun, ulu ustad. Həzrət Əlinin ``Nəhcül-Bəlağə``sini oxuduqdan sonra ərz elədin ki, ``Söz budur ki, sən dedin, qeyrin sözü əfsanədir``. Allah-Təala bizi də Imam Əlidən dərs alanlardan qərar versin, bəlkə onda sənin sözlərindən və səndən sonra gələn gözəl arif-şairlərin sözlərindən Əlini və Fatiməni tanıya bilək. M.Füzuli ``Bəqərə`` surəsində mələklərin Adəmin (ə) yaranmasına etirazını belə qələmə alır. Adəm əvvəl səri-kuyin verib almış Cənnət, Eşidib tən mələk sonra peşiman oldu. Bu beytin açılışı iki mənadadır. Mələklər Adəmin yaranmasına etiraz etdikdə Adəm xəlq olunmağına peşiman oldu. Xətai bir beytində deyir:
Dünyada aşiq olan geydi məlamət donunu, Hər yetən aşiq olurmu dərd ona kar olmasa.

Yəni hər kəs aşiq oldu, tənə yeməlidir. Şirvani də deyir: ``Nə deyim Adəmə ki, gətdi bu dünyayə məni``. Füzuli ikinci mənada bildirir ki, ``Eşidib tən mələk sonra peşiman oldu``. Yəni mələklər də Allah-Təaladan tənə aldılar ki, ``Mənim bildiklərimi siz bilmirsiniz`` peşiman oldular. S.Ə.Şirvani də bu cərəyanı nəzmə çəkib. Istərdi mələk Adəmi kim, tapmaya xilqət

Hüsni bəşəri gör ki, mələk oldu giriftar. ``Bəqərə`` surəsində buyurulur ki, Allah-Təala Adəmi (ə) xəlq edəndə mələklər etiraz edib dedilər ki, Ilahi, biz Sənə layiqincə itaət etdiyimiz halda buna nə ehtiyac? Allah-Təala buyurdu: ``Şübhəsiz Mən siz bilmədiklərinizi bilirəm``. Elə ki, Adəm xəlq oldu, mələklər ona səcdə etdilər. Rəvayətlərdə və klassik şairlərimizin əsərlərindən belə görünür ki, mələklərin bilmədiyi 14 məsumdur ki, Allah-Təala onların adını Adəmə (ə) öyrətdi. Sonra Adəm (ə) ``təlimi-əsma`` deyilən bu adları mələklərə öyrədir. Lakin əvvəldə dediyimiz ki, Şirvani uzun illər dini elmlərlə məşğul olmuş, mədrəsə təhsili görmüş, müdrik bir insan kimi ərz edir ki, ``təlimi əsma``dan məqsəd ``pəncim-təni ali-əbadır``. Çünki Adəmi (ə) kamil surətdə xəlq etdiyindən ona sonradan ``təlimi-əsma`` (Allahın gözəl adlarını) öyrətməyə