Həzrət Fatimə (ə) buyurub: ``Ey Allahın bəndələri, sizin aranızda Quran bir rəhbər kimidir. Sizinlə bağlanan bir əhdi-peymandır. Quran Allahın doğru danışan natiq bir Kitabıdır. Quranın nuru saçan, işığı isə parlaqdır. Onun dəlilləri aşkardır, sirləri açıqdır. Quranın ümmətləri həmişə yadları həsrətdə qoymuşdur``.

Bu hədisin sətiraltı mənasına diqqət olunsa, görərik ki, natiqi-Quran Imam Əlidir (ə). Bu barədə Həzrət Əli (ə) belə buyurub: ``Natiqi-Quran mənəm``. Bu hədisi həm mərifət sahibi olan ariflər, həm də hədis nəql edənlər təsdiq və qəbul edirlər. Məsihi alimi Xəlil Cübran deyir: ``Quranı və Peyğəmbəri təsdiq eləməkdə Əli mənə bəsdir. Quran hər nə deyib, Əli onu götürüb``.

Həzrət Fatimə (ə) digər bir hədisində buyurur: ``Allahın kitabına itaət etmək Behiştə (cənnətə) doğru getməyə səbəb olar. Onun göstərişlərini dinləmək isə insanı nicat tapmağa yönəldər. O kitabla Allahın aydın höccət, dəlilləri, onun aşkar qayda-qanun, hüdud və vəzifələri hasil olur. Bu bir Kitabdır ki, halal-haram məsələlərini aşkar dəlilləri və kifayətedici sübutları, yüksək dəyərləri və müqərrər qayda-qanunları əhatə edir``. Mirzə Həbib Qüdsi deyir:

Vay o gündən ki, olur yovmi-hesab, Haqq edər məxluqa qəhr ilə xitab.
Siz mənim əmrimə taət etmədiz, Sidq qəlbilə ibadət etmədiz.
Peyğəmbər Qədir-Xum günündə (18 zilhiccə 632-ci il) buyurdu: ``Mən sizin aranızda iki ağır əmanət qoyub gedirəm. Onlardan biri Allahın kitabı olan Quran, ikincisi mənim Əhli-beytim. Hər ikisi Kövsər hovuzunda mənə çatana qədər bir-birlərindən ayrılmazlar``. Azərbaycan klassik ədəbiyyatının korifeylərindən sayılan Nəsimi, Füzuli, Xətai, Şirvani və sair şairlər Peyğəmbərin (s) və Əhli-beytin şənində çoxlu şeir, qəzəl və qəsidə yazmışlar. Lakin bunu etiraf etməliyik ki, Allah-Təalanın tərif etdiyi və dost tutduğu şəxslərin bəşərin tərifinə ehtiyacı yoxdu və olmayacaq da. Ancaq ruhları əbədiyyətə qovuşmuş şəxslərin zəhmətini itirmək düzgün olmaz. M.Füzuli ömrünün sonuna qədər Imam Hüseynin rövzəsindən