gizilti yaranirdi. Ozunu daha etibarli hiss edirdi bele halda. Deyesen, Elxana vurulmushdu. Tamara bunlari xatirladiqca gozlerinden axan yash yanaqlarinda suzulub ashagi damcilanirdi. - Allah, baisin evini yixsin. Tamara hech vaxt Elxana onu sevdiyini dememishdi. Ona vuruldugunu hiss etdikden sonra da, aile qurduqdan sonra da, ovladlari olduqdan sonra da. Qadin bunu indi derk etmeye bashlamishdi. Amma, Elxandan her defe “Seni chox sevirem.” sozunu eshitdikde, ichinde sevincden uchurdu sanki. Bu vaxt dushundu ki, Elxanin mezarina getmek, ureyini boshaltmaq isteyir. Saat 22:30 gosterirdi. Evvelce dushundu ki, bu gun gecdir. Sabah getsin. Lakin, tez fikrini deyishdi. Tek chixmaq istemirdi. SHeher telefon aparatinin desteyini qaldirib bacisi Yeganenin yashadigi evin nomresini yigdi. Xettin o biri ucundan sert, kobud kishi sesi eshidildi: - Alo.. - Alo. Salam, Seyfulla qardash. – Tamara, Yeganenin heyat yoldashi Seyfullani salamladi. - Eleykum Salam, Tamara baci. – Seyfulla salami alib sorushdu. – Ne xeber var? - Hele ki, hech bir xeber yoxdur. Amma, inaniram ki, rehmetliyin yaxin dostu ishleri qaydasina salacaq. Gunahkar cezasini alar, İnshallah. Yegane evdedir? - Evdedir. Bu saat chagiriram. – deyen Seyfullanin az sonra sesi bir qeder uzaqdan eshidildi. – Yegane, telefona gel. Az sonra, aparatin desteyinden Yeganenin ince sesi eshidildi. Tamara Yeganeden xahish etdi ki, onlara gelsin, mezarliga bir yerde getsinler. Evleri yaxin olduqlari uchun, Yegane 15 deqiqeden sonra Tamaragilde oldu. - Bes, niye Teymura demedin? – Yegane sorushdu - Gecenin bu vaxti yaninda kishi olsa daha yaxshi olardi. - İstemedim kimese deyim. Seni de chagirmayacaqdim. Amma, nese tek getmek istemedim. Senle getmeyi meslehet bildim. - Seyfullaya dedim ki, gelsin. Lakin, uzunu turshutdu. Dedi ki, ayaqlari agrayir. Tamara, qara orpeyini bashina buruyub Yegane ile birlikde evden chixdi. Heyetden yeni chixmishdilar ki, qonshu heyetden chixan yashli Nergiz arvad onlari gorub salamladiqdan sonra