i tutmuş və sıxmışdı. Sonra yanağımdan öpmüşdü, bu daha çox qızartmışdı qulaqlarımı. O gündən sonra ad günüm və sentyabr ayının birini səbirsizliklə gözləyən olmuşdum çünkü Ülkər bir onda birdə ad günlərimdə öpürdü yanağımdan. Özüm... Cəsarətim çatmazdı heç vaxt.
Uzun bir aradan sonra sanki bir şeyi xatırladı Ülkər. Əlini uzatdı, bunu görüb şən olmayan bir gülüşlə güldüm. O qədər ağrı vermişdiki... Məni bu halda görməyi vacib idimi? Heç olmasa saçlarımı darıyıb gələrdim gərək.
Qısa bir tərəddüddən sonra məndə əlimi uzadıb onun əlini sıxdım. Əlimi buraxmadan qabağıma gəldi, gözləri dolmuşdu. Onu saxladım. Üzünə toxundum həqiqi olduğuna birdə əmin oldum. Sonra ilk dəfə birinci mən öpdüm onu. Həmdə yanağından yox, dodaqlarından. Qulaqlarım qarışıq hər yerim yanırdı amma bu dəfə utandığımdan yox. SEVGİDƏN. Onu o qədər arzulamışdımki... Mənim bədənimin ortasında itib batan balaca bədənini özümə sıxdım, onu daha da bərk öpdüm, ümid edirdimki onu incitmirdim, lakin özüdə məni daha sıx qucaqlamışdı onsuzda.
Uzun bir öpüçdən sonra ayrıldıq. Gözlərimi açmamışdım, alnım alnındaydı.
Sonra ikimizdə göz yaşları içində bir-birimizi bərk-bərk qucaqladıq. Boynunan öpdüm, sehirli qoxusunu ciyərlərimin hər santiminə çəkdim. Ona o qədər ehtiyacım vardıki. Biz heç sevgili belə deyildik amma sən demə aylardır mənim sadəcə onu görməyə ehtiyacım varmış. O lənətə gəlmiş tətildən əvvəl hisslərimi ona açıqlamışdım oda cavabını 3 ay sonra deyəcəyini bildirmişdi. Və o gündən çox keçmişdi, lakin o burdaydı.
Boğuq bir səslə “Anar. Anar səni sevirəm”
“Məndə səni sevirəm” dedim bir az da bərk qucaqladım onu.
“Bu qədər gözləməməliydim. Əslində cavabım əvvəldən hə idi lakin...” onun özünü günahlandırmasına daha çox icazə verməyib dodaqlarınnan öpdüm. İsti dodaqlarını hiss etmək dünyada gördüyüm ən möhtəşəm şey idi. Çox uzun çəkmişdi, amma o qədər qısa göründü ki sonra. Ayrıldıq birdə o öpdü və beləcə bir- birimizin həsrətinin acısını yox edənə qədər öpüşdük.
“Əgər sənə əvvəlcədən desəydim,