m yaşadığım stresin çox güclü olduğu və çox bərk qorxduğum üçün belə olduğunu deyir. Mənsə əsl səbəbəbin nə olduğunu çox gözəl bilirəm.
Bu gecədə yata bilmirəm. Saat 01:39. Neynim? Neynim? Bəlkə uzanım və bir də cəhd edim yatmağa? Yerimdə sağa-sola fırlanıb onsuzda gedəcəyəm yuxuya. Amma yox, ən yaxşısı... Birdən bacım Fidan gəlir ağlıma. Axı o günnən sonra biz onunla əməlli-başlı danışmamışdıq. Bu hadisədə bəlkədə ən çox o əziyyət çəkmişdi. Balaca bacım. Biz bir-birimizin dərmanıydıq. Bizi bizdən başqa kim anlayardı?
Otağımdan çıxıram. Evimiz səssizliyə bürünüb, hamı yatır. Pilləkənlərə tərəf gedirəm və səs salmadan pillələri qalxmağa başlayıram. Şükür edirəmki bu evimizdə cırıldayan pollar yada hələdə yerlərinə yığılmamış əşyalar yoxdu. Fatma xala əla xidməçidi, o olmasa evimiz nə gündə olardı bilmirəm.
İkinci mərtəbəyə çatanda gözüm ixtiyarımda olmadan dəhlizin axırındakı otağa qaçır. Bacımın otağının qapısı niyə açıqdır? Özüdə bu vaxt. Yavaşca qabağa gəlirəm. Anamla atamın otağının qabağınnan keçib açıq qapıya gedirəm. Artıq səsdə eşidirəm və bir az yavşlayıb diqqətlə qulaq asıram. Danışan bacımdı, amma kimlə? Qapı bir az aralıdı və artıq bacımın uzun, qəhvəyi saçını darıdığını görürəm.
“Anara görə həqiqətən çox məyusam amma başqa neynəyə bilərdikki? İnsanlar çox qəribədi.” Deyirdi. Hələdə kimlə danışdığını görmürdüm amma ən qəribəsi Fidan niyə belə danışırdı? Ürəyim bərk- bərk vurmağa başladı. “Çox yaxşıki vaxtında oldu. Yetkinlik günüm bir azda gec olsaydı, ağılsıslığımdan öləcəkdim. Bilirsən hələdə insanların sevgi anlayışını başa düşə bilmirəm. Əşi nəysə, bu bədən çox yaxşıdı amma burdan tezliklə getmək istəyirəm” Qulağım uğuldamağa başlayır. “Öz xalqımı Kas- Kaslardan xilas etməyə az qalıb Kop. Biz hakimiyyəti ələ alacağıq.”
Titrəyən əlim qapıya çatır və qapını aralayıram. Artıq hər şey aydındı amma öz gözlərimlə görmək istəyirəm. Qapı cııırr deyə aralanır və qarşımda tam halıyla Kopu görürəm. İçimdə Vulkan qaynayır, sinəm havasızlıqdan sıxılır. Hər