şey gözmün qabağınnan keçir.
“Bizim böyümə dövrü deyilən bir dövrümüz var. O vaxt gələndə biz bütün hislərimizi ititririk”demişdi Nora.
Sonra bizi tərk edib getdiyi gün gəldi gözümün qabağına. Qapıya gedəndə bir an dayandı, səndəllədi . Boynunun arxasından bir gözüylə bizə baxdı. Sonra bacımı qucaqlaması və öpməyi. Hər şey o anda baş vermişdi.
“Biz istədiyimiz vaxt başqasının bədəninə girə bilərik. Başqalarının həyatı bizim üçün vacib deyil”
Deyil. Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.Deyil.
DEYİL

“Yox... YOX” deyib hönkür- hönkür ağlayıram. Gözlərim bərəldərək Kopa və Bacımın bədəninə girmiş Noraya baxıram. Nora bacımın Bədənindəydi, deməli o gün Zaxorun parçaladığıda... Gözümə qorxudan dili açılmış bədəndə köməksiz qalan bacımın son dediyi sözlər keçir. “ANAR! KÖMƏKYELƏƏƏƏƏ...”
“Nora? Yox. Yooooox! Fidann. Fidaaaaaaan. Fidaaaaaaaaan.” Kop üstümə gəlib məni öldürməy istəyir amma Nora icazə vermir. Səs küyə atamla anam çıxır. Çox şey demək istəyirəm amma sadəcə qışqırıb Kopu göstərirəm. Amma çevrilib baxanda orda sadəcə Noranı görürəm. Bacımın bədənində boş baxışlarla məni izləyir.

***
Ülkərin üzünə baxıram şok olub və ağzı açıq qalıb. Gözlərim yaşarır, onun gözlərindəki ifadəni yozmağa çalışıram. Ayağa qalxır, yanıma gəlir. Məni qucaqlayır və “Sən nələr yaşamısan Anar?” deyir.
Uzun bir vaxtdan sonra başımı onun sinəsinə söykəyib rahat bir şəkildə ağlamağa başlayıram. Qəlbimin dərinliklərində bu göz yaşlarıyla yeni bir ümid cücərir, çünki YANIMDA MƏNƏ İNANAN BİRİ VAR!


LİKE VƏ KOMMENTLƏRİ