hiss etmişdim. Sümük yonulmuşunun qoxusu, amma yandırılmış sümük.
Cırıldayan polların mənə xatırlatdıqlarını düşünməməyə çalışaraq aşağı düşdüm. Burnumdakı qalan havanı boşaldıb təmiz bir hava almaq ümüdüylə bayıra çıxdım. Amma bayırdanda bu pox iyi gəlirdi. Burnumu tutdum və bayırda oturmuş anama yaxınlaşdım. Uşaqlar dünənki kimi həyətdəydilər. O da ordaydı və bir az yorğun görünürdü. Heç biri məni görmədi, başları o qədər qarışmışdı ki. Aralarında Vüqarıda gördüm. dünənki ağlamsınmış uşaqdan əsər-əlamət yoxuydu elə bil heç belə bir şey olmamışdı. Kefim pozularaq verandada qəzet oxuyan anama yaxınlaşdım.
“Sabahın xeyr mama, bu pis iy hardan gəlir?”
“Sabahın xeyr Anarım. Canım niyə gec durmusan? Xəstələnməmisənki?”
“Yox ana” dedim. Səsimdəki bezginliyi gizlətməmişdim.
“Onda niyə bu vaxt durmusan? Bax xəstələnmisənsə de” dedi xışırtıynan bir vərəqi çevirib.
“Xəstələnənə oxşuyuram mən? Gec yatmışdım ona görə” dedim. Azca hirslənmişdim amma sonra “Yaxşıyam ana narahat olma” deyə yalan dedim.
“Həmişə yaxşı ol.” Sonra uşaqlara baxıb nəsə fikirləşdi. “Nə əcəb sən həmişə velosipedinlə buraları gəzməyi xoşlayardın, indi niyə gəzmirsən?”
“Gəzməyin ləzzəti qalıb ki?” dedim. Səsimi özümdə güclə eşitdim.
“Hıım?”
“Deyirəm ki, bir azdan çıxacağam.” Yalan demişdim amma sonra o qədər də pis fikir olmadığını gördüm.
“Yeməyini ye sonra çıx.
“Bilirəm ana bilirəm. Tapacağam bir şey sən narahat olma. De görüm bu pis iy hardan gəlire?
“Nə pis iy?” çənəsini qaldırıb, başını sağa- sola çevirdi. Sonra “Mən heçnə hiss eləmirəm.” dedi.
“Sümük iyi, yada xaş kimi amma daha iyrəncdi.”
Anam başını yellədi. “Mənə gəlmir”
“Nəysə, evi də basıb sizin xəbərviz yoxdu. Bəlkə yenə...
“Bəlkə nə? Evdən də gəlmirdi axı.” Deyib bir az qapıya tərəf əyildi və iylədi. Anamın bu gülünc hərəkətlərinə dözə bilmirdim.
Əlimlə boş şeydi deyən hərəkət etdim və mətbəxə keçdim. Beynimin bir küncündə bu hadisəni saxladım.
Arxamdan “Havatəmizləyici qonaq otağındadı, götür vur hara istəyirsən” dedi