i anam.
“Başqa kim var evdə?” deyə bir az ucadan qışqırdım.
“Mehribanla mənəm.O hamamdadı, atangildə balığa gediblər.”
“Bunu mənə necə deməyiblər? Bilirki xoşuma gəlir!” dedim acıqla.
“Elə birdən qərar verdiləre oğlum, sən yada düşmədin. Gələn dəfə...”
Ardına qulaq asmayıb mətbəxə keçdim və iy yox olmamışdı. Əksinə evin hər küncündən daha çox iy gəlirdi.
Dərin bir nəfəs aldım və bir an əvvəl evdən çıxmağa çalışdım. Tapdıqlarımdan 3 buterburod hazırladım və yuxarı çıxıb gəzinti çantamı götürdüm. Hazırladıqlarımı içinə suyla birgə içinə qoyub evdən çıxdım. Bu iydə yemək yemək qeyri-mümkün idi və bir az evdən uzaqlaşmağa ehtiyacım vardı.
Çantamı çiynimə salıb evdən çıxdım. Velosipedimə minəndə bu vəziyyət dünəni gətirdi gözmün qabağına. Pəncərədən qapıda dayanmış dostuna başıyla məni izləməsini tapşırması və... Ardını düşünmədim çünki geri qayıdmaq istəmirdim. Əzələlərimdə ağrıdı amma xoşuydu və getdikcə yox olacğını bilirdim.
“Ehtiyatlı ol və evə tez gəl” dedi anam.
“Ana hələ 12-nin yarısıdı.”Uzatmasın deyə “Onsuzda az qalacağam” deyə yalan dedim.
Elizabeti oyununu buraxıb məni izləməsini guya uşaqların arxamca qaçıb bizidə sür, bizidə apar deməsinə görə görmədim. Anam uşaqları geri səslədi və rahat oldum fikrim təkərin altında qalma ehtimalı olan uşaqlarla onun arasında gedib gəlirdi. Yoxuş aşağı düşüb sola döndüm. Heç bir artıq səs yoxuydu. Tap-tap-tap sadəcə qulağımdaydı. Həmdə niyə gəlsinki? Bu gün əla olacaqdı, ən azından belə ümid edirdim.
Azca getdikdən sonra kənd yoluna dönmədən sağda dayandım. Meşənin içinə sürüb velosipedi bir ağca söykədim. Dərinnən nəfəs alıb irəllədim. Enliyarpaqlı meşəydi buralar amma meşə keçənilki meşə deyildi sanki. Tutqunluq və solğunluq çökmüşdü üstünə. Sallanmış budaqdan 1 kut yarpağı əlimlə yoxladım. Mağazadan alınmış sünü güllərin yarpaqlarıydı elə bil. O bir yana bu rəng nə idi belə? İndi yay idi amma yarpaqlar solurdu? Bir az da yaxından baxandan sonra bunun adi bir yarpaq solması olmadığını anladım. Daha çox