xəstəlik kimi bir şey idi. Yarpaqlar pas atmışdı elə bil. Ağacın bəzi yarpaqları tamamilə tünd qəhvəyi rəng almış, xazal olmuşdu. Hamısı paslanmağa doğru gedirdi.
Gövdə və budaqlarda bu cür idi. Onlar pas rəngi almamışdılar, amma boz yada parıladadığına görə gümüşü deyə biləcəyim bir rəng almışdı. Çox qəribəydi, içimdəki bir səs tez get burdan deyirdi amma... Balaca pişik məsələsi. Bir az da dərinə getdim, bir ağac tapıb söykənərək oturdum. İştahım yerindəydi üstümdən üzümə dəyən hava yenə ürəyimi bulandırdı. Bu yanmış sümük qoxusu hələdə üstümdəydi. Bunu evdəkilər necə duya bilməzdilər? Üzümü büzüşdürüb çantamı açdım. Paketdən bir buterburod çıxardıb o dəyqə dişlədim.
Özümü son hadisələri düşünməyə hazırlayırdımki, gözümə yaxınlaşan sincablar dəydi. Hər ikisi yerdə nəsə axtarırdı və hərdən bir başlarını qaldırıb yuxarı baxır titrək burunlarıyla havanı qoxuluyurdular. Ən qəribəsi soldan gələn sincab idi. Qırmızı gözlü, kül rəngli xəziylə siçovlunu xatırladırdı.
Dələlər getdikcə bir- birinə yaxınlaşdı və burunları dəyəcək şəkildə bir-birini iyləməyə başladılar. Əvvəlcə hər şey normal idi. Sonra bir anda oldu. Soldan gələn sincab ani bir hərəkətlə digərinin boğzından yapışdı. Tikəm ağzımda qaldı. Boğulan sincabın ciyiltiləri qulaq batırırdı. Üzümü turşudub ayağa qalxdım və çeynənməmiş tikəmi udub olara tərəf getdim. Amma heç tərpənmirdidə. Yaxınlaşdıqca digərinin kürkündə olan qanı gördüm. Ciyiltilər kəsildi və onu tutan sincab çənəsini yumşaldıb yeməyə başladı.
Ağzı qanlı sincabı ayağımla vurub bir az otərəfə tulladım. Yerə düşən kimi üstümə şığıdı. Gözləmədiyim hərəkət idi, o dəqiqə ayağımı qaldırıb əzdim. Sonra bir neçə dəfə də əzdim. Qulaqbatırıcı ciyilti qopdu. Hər dəfə əzəndə zəifləyən bir ciyilti.
Amma bayaqkı sağlam hesab elədiyim dələnin ciyiltisi kimi reaksiya görmədi bu ciyiltilər. Meşə hərəkətə gəlmişdi sanki. Xış-xış-xış–xış. Dörd bir tərəfdən mənə tərəf qaçan sincabların səsini eşidirdim. Pas çilli, boz sincablar. Çoxsu artıq budaqlardan mənə