ə böyük yer deyil...
“Əla, gedəriy ora. Havamız dəyişər ən azı.”
“Burda açılan shoping centre nə olacaq Lalə” deyə bibim son etirazını bildirirdi. Atam təsdiq edici bir “Hımmm”elədi.
“Nə olsun məndə bilirəm. Deməyim oduki havamızı dəyişək, sıxılıram Mehriban.”
Mehriban nəyisə anlamış kimi “Baxarıqda” dedi. Hətta anamın xəstəliyi belə onu məcbur edə bilmirdi, amma belə abu- hava yaranmışdıki gedəcəkdilər.
“Yaxşı, onda səhər 10 üçün çıxarıqda. Onda açılırda yəqin?”
“Yəqin ki.” Dedi Fuad.
***
Ancaq səhər 5-dən sonra gəldi yuxum. O da çox narahat yuxuydu. Kabuslarla dolu bir yuxu. Bütün gücəni yatağımda ora- bura fırlanmışdım. Yerim qaynar qazan olmuşdu və çox narahat idi. Hava istiydi, üstəgəl külək də yoxuydu. Kondisioner evi sərin etmişdi amma qapını aça bilməzdim. Hə yatmağa çalışırdımki o görüntülər gəlirdi gözmün qabağına. Ürəyim gup-gup döyünür həyəcandan yata bilmirdim. Hətta ayaqyolunada getmirdim. Beşdən sonra gördüyüm yuxuysa, həyatımın ən dəhşətli yuxusuydu. Yuxuda boşluqdaydım. Yer bir növ bozumtul tozla örtülmüşdü. Nə olduğuna baxmaq istəyəndə Elizabeth yanında iki qaraltıyla peyda oldu və yerdən bir ovuc toz alıb üstümə üfürdü. Bir anda hər yer toz oldu və mən tozların arasından onların bulanıq siluletlərinin necə itdiyini görürdüm. Toz burnuma dolarkən bunun evimizdən gələn iy olduğunuda anladım. Öskürdüm və həmdə qalan nəfəsimidə bayıra vurub bundan qurtulmağa çalışdım, amma artıq hər yanı bürümüşdü. Uzaqlaşırdılar və birdən bilmirəm kim dedi amma deyəsən Elza idi. Mənə “Səni qoruyacaq dedi.” Bilmirəm necə olmuşdu amma bu səsə inandım birdən.“Kimdən?” Deyə soruşdum. “Olardan” deyə cavab gəldi. Elə bu an ətrafımda dörd bir tərəfdə buynuzlu, hündür məxluqlar peyda oldu. Tozların arasından tam görə bilməsəmdə mənə şillə vuranlar olmadığını anlamışdım. Çox oxşuyurdular, yeganə fərq rəngləriydi. O biri ikisindən fərqli olaraq bular boz rəngli, qəhvəyi çilləri olan yekə məxluqlar idi. Bunu hardan xatırlyırdım bilmədim o vaxt. Məxluqlarsa yanımdan